64 A. K U E N E N 



\ 



attendant. In revelatione ut Dei auctoris, ita etiam hominis ratio habenda 

 est. Scilicet illi, quibus revelatio obtigit, homines erant et nil humani a 

 se alienum existimantes : unde factum est, ut nee totam statim percipe- 

 rent veritatem, neque igitur earn eloquerentur. At inde simul patet, non 

 probandam esse eorum opinionem, qui in Veteris Testamenti libris nil nisi 

 vera et divina agnoscant: quin potius ita statuendum esse videtur, ad di- 

 vinam , quae ibi revelatur , veritatem cognoscendam , prorsus necessarium 

 esse, ut ad humanam debilitatem et imperfectionem attendamus animurn, 

 quippe quas Deus neutiquam sustulerit. Atque Tioc a theologis vulgo con- 

 ceditur simul et eluditur: in actionibus nimirum errores agnoscunt, in 

 verbis adesse negant; quae quidem distinctio, etiamsi adniitti posset, diffi- 

 cultatem minime tolleret. Qui prophetas, divino afflante spiritu vaticinan- 

 tes, ab omni errandi periculo exemtos proponunt, laelis, Heberi uxoris, 

 turpe facinus probare coguntur, quippe a Deb or a prophetissa laudibus 

 elatum. In hoc et multis aliis, quae afferre possim, exemplis ad tempo- 

 runi rationein prorsus mutatam , aut hominum tune viventium saevitiam 

 provocare non sufficit: Ethices enim principia, uti omni dubio niaiora, ita 

 semper et ubique eadem esse debent; quibus si quis derogat, lubenter 

 aetatis , qua vivit , et animi haud satis exculti ratione habita , veniam erroris 

 concedemus , verum Dei vocem , nullis humanis sordibus commixtam , nos 

 audire negabimus. 



Quae quum ita sint, quani arctum inter V. Foederis usuin practicum et 

 studiuin illius historicum et criticum vinculum intercedat, manifestum est. 

 Hoc enim neglecto, periculum est, ne pro divinis habeamus et vendite- 

 rnus, quae humanae potius imbecillitati tribuenda sunt, et ita erroribus, 

 numquam satis doplorandis , inviti ansam praebeamus. Si enim uspiam , 

 hie valent poetae verba, Achivos plecti, quidquid reges deliraverint: gra- 

 vissimum enim periculum esse illud, quod moribus hominum immineat, 

 omnes facile mihi concedetis. Si vero ab his ad, mentis errores transitum 

 facimus, undenam quaeso, quae nunc longe lateque sparsa sunt commenta 

 de ludaeorum in Palaestinam reditu et millenario a Christoin terra 

 condendo? In prophetarum scriptis, male intellectis, morbi originem de- 

 prehendimus: in historica eorumdem interpretatione , prudenter adhibita et 

 cum hominibus Christianis communicata, medelam unicam. Haec autem 



