R A T I 0. 67 



astico aliena est. Si enim hisce studiis operam navare pergimus theologi, 

 non tantum patrum tuebimur et vindicabimus haereditatem , verum etiam , 

 si quid video, universae disciplinae nostrae optime prospiciemus. 



Ad alteram perveni orationis partem, quae rnihi gratissimam praebet 

 opportunitatem ea expromendi, quae hodie mente agito. Neque mihi 

 quidquam aut antiquius est , aut optatius evenire potuit , quam ut Vobis , 

 Illustrissimi Academiae Lugduno-Batavae Curatores! pro mu- 

 nere , quod mihi suffrages vestris probato mandavit Rex Augustissimus , 

 gratias agam sinceras. Magna profecto mihi conceditur felicitas , in quern , 

 iuvenem admodum , tarn honorifica , in hac potissimum alma Musarum sede , 

 provincia delata sit. Quae enim solet esse eorum sors, qui hanc cathe- 

 dram conscendunt, ut curriculum Academicum emensi, per complures 

 interdum annos a studiis omni animi intentione colendis avocati fuerint, 

 ea mihi non evenit. Quod nisi laetus hie agnoscam et praedicem, ingrati 

 animi suspicionem non effugiam. Vobis enim, Viri Illustrissimi, hanc 

 debeo felicitatem nee Vestrorum erga me ineritorum obliviscar umquam. 



Verum non desunt , quae aniinum meum quamvis laetum oppri- 

 mant, quoties muneris in me delati gravitatem reputo. Dicam enim quod 

 sentio. Nisi optimae, quam de me concepistis, exspectationi omni ex 

 parte satisfaciam , hie mihi dies nee laetus neque auspicatus erit. Quod 

 enim aliis, quibus hoc infortunium accidit, relictum est refugium, ut lau- 

 reis antea partis in posterum quoque contenti vitam transigant, illud mihi 

 nequaquam patebit. Quare nolite existimare , me mori tantum obsequi , 

 si vobis spopondero, me quidquid in me est virium, id omne disciplinae 

 theologicae et huius Academiae saluti esse tributurum. Probe autem mihi 

 persuasum est, nullam grati animi significationem Vobis hac fore "magis 

 acceptam: quantopere enim Academiae salus et Ordinis Theologorum inte- 

 gritas Vobis curae sint cordique, luculentissime nuper ostendistis. Quare 

 nihil magis in votis est, quam ut quam de disciplina nostra fovetis senten- 

 tiam, eamdem deinde etiam foveatis, ut mihi quoque earn conservetis be- 

 nevolentiam , quam ipsis factis demonstrastis. Conaminum meorum aequi 

 sitis iudices , neque in iuvene ea requiratis , quae a viro tantum exercitato 



9* 



