68 A. K U E N E N 



merito postulantur. Ita sperare possum, fore ut aliquando tanto munere 

 non omnino Vobis videar indignus. Haec felicitas ut mihi contingat, Deus 

 faxit O. M. ! quern ego , ut Vos in patriae et Academiae salutem diu ser- 

 vet incolumes, enixe precor. 



Neino sane mirabitur, vehementer mihi commoveri animum, quum Vos 

 alloquar, Viri Clarissimi ! quos iam grato collegarum nomine salutare 

 mihi licet. Vos quum intueor, quorum eruditionem admirantur cuncti, 

 quos patria et haec Musarum sedes suos esse gloriantur, quos ipse paucos 

 ante hos meases huius Academiae alumnus suspiciebam et reverebar , me 

 talium virorum ordini adscriptum esse, ridiculum paene mihi videtur. Ve- 

 rum mentem erigit recordatio benevolentiae , quam quum antea semper 

 erga me habueritis, turn nuper illustri ostendistis documento, quum sum- 

 mos in Philosophia Theoretica et Literis Humanioribus honores Vestro con- 

 sensu in me deferebatis. Quorum quidem beneficiorum memoria animo 

 nieo numquam excidet ; quemadmodum reverentiae , quam Vobis , mutato 

 quamvis nomine , debere me sentio , numquam defuturus sum. Vos autem 

 eamdem mihi in posterum servetis amicain voluntatem, quam hucusque 

 mihi habuistis ! 



Quod Vobis praesertim dictum esse volo, Clarissimi in Ordine Phi- 

 lologorum Antecessores, quibus non uno nomine obstrictum me sentio. 

 Meis laudibus licet non indigeatis, qui Vestra taceam erga me merita? 

 Vos optimos habui turn in Graecis et Latinis , turn in Orientalibus literis 

 praeceptores ; Vos ab initio singulari me excepistis benevolentia ; Vos animi 

 mei ardorem alere , ulterius properanti calcar addere non desiistis ;. Vestro 

 denique decreto honores , quibus nuperrime ornatus sum , acceptos refero. 

 Atque haec quidem tanta sunt, ut merita mea longe superent: verum ne 

 in hominem ingratum beneficia Vestra contulisse videamini , quantum in 

 me est , efficere enitar. Ne autem aegre feratis , quod , hac data opportu- 

 nitate, et me et studia mea Vobis commendem. Nemini enim magis 

 quam mihi persuasum esse potest, arctissimam theologiam inter et literas 

 humamores intercedere necessitudinem : neque theologo aliud facile optabi- 

 lius est, quam ut ex eorum, qui principem inter philologos locum tenent, 

 doctrinae thesauro petere sibi liceat. Hunc igitur ne mihi occludatis, ne- 

 que, quam plurimi facio, amicitiam Vestram mihi denegetis! 



