76 A. NIERMEYER 



et animi dotes, gravissima quae explenda sunt officia; ideoque animo de- 

 ficior, metu oppressus ne ferendo tanto operi humeri sint impares. Nun- 

 quain equidem leve duxi pensum, quod mihi Theologo Ecclesiastico erat 

 cominissum , at quis neget , Theologo Academico incumbere officia multo 

 graviora ? 



Verum , Auditores , etsi omnia ilia animum deprimunt , non tamen de- 

 sunt quibus animus erigatur. Ipsa Divina Providentia inoderante novum 

 hoc mihi aperitur curriculum. Quidni ergo sollicitudines meas coniiciarn 

 in Eum, qui summo amorej summa sapientia res mortalium curat, quique 

 mihi hucusque auxilium suum nunquam negavit? Quidni quoque conn- 

 dam , viros eximios , quibus collega adiunctus sum , doctrina , experientia 

 et consiliis suis tenuitati meae benigne subventuros esse? Et quibuscunque 

 tandem dotibus indigeam, quae Doctorem Academicum ornent oportet, 

 quidni et animum recipiam ex recordatione , non tantum Patefactionis Divi- 

 nae et Literarum Sacrarum studium semper mihi curae et in deliciis fuisse, 

 sed me etiani per aliquot annos Munus gessisse Ecclesiasticum ? Hoc enim 

 spero ut ad bene obeundum Munus meum Academicum aliquid conferrc 

 possit. Quippe persuasissimum mihi est, primarium esse Theologiae Pro- 

 fessoris officium , ut futures Theologos minus ad viros , doctrina conspicuos , 

 quam ad idoneos Euangelii Ministros informet, eosque doceat hoc maxime 

 consilio eruditionem et scientiam magni facere et summo studio appetere, 

 ut fructus, inde percepti, in Ecclesiae commodum redundent. Quam ob 

 causam firmiter mihi proposituna est, hoc officium in institutione mea nun- 

 quam negligere. 



Quod quum ita sit, non mirabimini, Auditores, si mihi gratum esse 

 dixero, institutioni meae earn etiam Theologiae committi partem, quae 

 vulgo vocatur Pastoralis, meque, circumspicientem materiam orationis, qua 

 munus meum auspicarer, hinc earn repetiisse. Constitui enim hac hora 

 dicere de Theologiae Pradicae studio , futuro Euangelii Ministro prorsus 

 necessario. Vos benevolas ut mihi aures praebeatis, Auditores humanis- 

 simi, etiam atque etiam rogo. 



Quoniam nomen Theologiae Pastoralis vix aut ne vix quidem omnes 

 Muneris Ecclesiastaci paries comprehendit, nostris temporibus magis magis- 



