R A T I 0. 85 



Itaque quanti intersit, Euangelii Ministrum ad munus suum bene instru- 

 ctura esse, nemini dubium esse potest. Nam hoc munus nonne summae 

 est gravitatis? Nonne mortalium spectat res gravissimas? Nonne hoc con- 

 silio institutum est, ut homines ad vitam vere Christianam perducantur , 

 atque ita a peccato eiusque miseria liberentur Deoque concilieritur; verbo: 

 ut genus humanum summa eaque aeterna beatitate impertiatur? O gravis- 

 simam Euangelii administrationem , qua id ipsum agitur, cuius causa Pater 

 Coelestis ne Filio quidein suo pepercit, et Hie ipse, quamquam imaginem 

 Dei ferens, se depressit servique imagine suscepta, obedientem se praestitit 

 usque ad mortem crucis : cuius causa laetitia est inter coelicolas , ubi vel 

 unum hoininem resipiscentem contemplantur ! O cogitationem , qua erigitur 

 animus : hominem , ipsum ante Dei oculos maculis non vacuum , vocari , 

 ut aliis dux existat ad vitam aeternam ! Profecto , baud mirum , Paulum 

 Apostolum Munus Sacrum dixisse praestans opus l ) , et gloriatum esse in 

 Euangelii annuntiandi gratia sibi data 2 ) ! Sed ubi summam huius muneris 

 gravitatem observamus, nee hoc mirari possumus, ne exempla quidem 

 deesse eorum , qui Munus Sacrum , quamquam illud vehementer obire 

 cuperent, tamen nullo modo suscipere ausi sint. Valde quidem iis arri- 

 debat provincia mortalium animas servandi, unde perenne sibi sperarent 

 gaudium; sed anxie retrocedebant simulatque animo volverent, se perversa 

 et negligenti eius administratione nonnullis perniciei auctores fieri posse. 

 Et quis inficiabitur, eos, qui Munus Sacrum perverse aut negligenter 

 gerant , ipsos facile auferre fructus , qui e recta Euangelii administratione 

 in Christi sectatores redundare queant? Quid quod ex huiusmodi agendi 

 ratione miseriae oriri possunt in aeternum deplorandae ! Si ipse Euangelii 

 Minister vitae expers est vere Christianae, exemplo suo alios ad Christum 

 uon alliciet ; verbis suis , quae factis non respondent , vix aliquid efficiet ; 

 imo forte ansam dabit , ut nonnulli , ad vitam eius se componentes eiusque 

 exemplo abutentes, in perniciem ruant. Si homines qui curae eius com-, 

 missi sunt sibi relinquit; si fideles non firmare, vacillantes non corrobo- 

 rare, errantes non reducere, afflictos non erigere, desperantibus animum 



') 1 Tim. III. i. 

 l ) Eph. III. 8. 



