116 M. DE VRIES 



den boezem vervult? Maar neen, het zijn geene woorden, geene ijdele 

 betuigingen, die gij verlangt; gij wilt, dat ik mijne erkentelijkheid door 

 daden betoone, door een ijverig, krachtig, volhardend streven op de edele 

 loopbaan, mij bier door uwe gunst geopend. Ontvangt dan in dit plegtig 

 oogenblik de heilige verzekering, dat het de vurigste wensch van mijn 

 hart is, uwe verwachting niet te leur te stellen. Mag ik in het vertrou- 

 wen , mij door mannen van uwen rang en van uwe verdiensten geschon- 

 ken, een blijk zien uwer hooggeschatte goedkeuring van hetgeen elders 

 door mij verrigt werd, van de beginselen, die ik tot hiertoe in de weten- 

 schap beleed: het zal mij een nieuwe prikkel zijn, om in den ijver niet 

 te verflaauwen, maar te arbeiden met verhoogde geestdrift en met verdub- 

 belde kracht. Wei gevoel ik, hoeveel mij ook thans nog ontbreekt, om 

 de mij aangewezen roeping zoodanig te vervullen, als ik zou wenschen te 

 doen. Wei is het niet zonder schroom, dat ik de geringheid mijner krach- 

 ten met de grootschheid mijner taak mijner driedubbele taak ver- 

 gelijk. Maar, zoo liefde voor de wetenschap, zoo belangstelling in den 

 bloei dezer hoogeschool, zoo een hart dat met warmte klopt voor het dier- 

 baar vaderland, zoo onvermoeide ijver en volharding iets kunnen waarbor- 

 gen: dan durft ik U beloven, dat gij U nooit zult beklagen , mij met uw 

 vertrouwen te hebben vereerd. Rijper leeftijd en voortgezette arbeid zullen, 

 hoop ik, datgene aanvullen en verbeteren, waarin ik thans nog te kort 

 mogt schieten. Zoo hoop ik dan mij te kvvijten van de schuld der dank- 

 baarheid jegens U, Edelgrootachtbare Heeren, en jegens deze hoogeschool, 

 aan welke ik eenmaal mijne vorming te danken had. Met aandrang roep 

 ik daarbij uwe voortdurende toegenegenheid , uwe veelvermogende onder- 

 steuning in. En worde steeds uwe ijverige zorg voor de bevordering van 

 wetenschap en verlichting met overvloedigen zegen bekroond! 



Hooggeleerde Heeren , Zeer Geachte Ambtgenooten ! U van deze plaats 

 te mogen begroeten, is een voorregt, dat mij tot innige vreugde verstrekt. 

 In uwen kring te worden opgenomen, met U te arbeiden tot den bloei 

 der Leidsche hoogeschool, en in die broederlijke zamenwerking de gele- 

 genheid te vinden, om U mijne achting en mijnen eerbied, mijne dank- 

 baarheid , mijne vriendschap te betoonen : welke schoonere bestemming had 



