122 M. DE VRIES, REDEVOERING. 



ijver mag vooral ons Leiden met achterblijven , Leiden, dat op zoovele 

 herinneringen boogt, zoo dierbaar aan het Rationale gevoel, Leiden, dat 

 in de klassieke en oostersche letteren een onvergankelijken roem heeft ver- 

 worven, en des te meer aan de vaclerlandsche wetenschap dure verpligtin- 

 gen heeft. Jongelingen ! waardeert uwe roeping , gevoelt wat gij aan het 

 vaderland schuldig zijt! Wat mij betreft, ik ken geen hooger genoegen 

 dan met U te streven naar dit edel doel ; en wel mag ik er trotsch op zijn , 

 dat mij daartoe het regt is gegeven. Met vertrouwen aanvaard ik mijn 

 werk in uw midden , en ik durf het verwachten , dat eerlang tusschen U 

 en mij die vriendschapsband zal worden aangeknoopt, die alleen den goe- 

 den uitslag van ons gemeenschappelijk pogen kan waarborgen. Als ik 

 herdenk aan de jaren, die ik daar ginds met uwe breeders heb doorge- 

 bragt , aan de gevoelens , die hen en mij verbonden , en , nog voor weinige 

 dagen, ons afscheid vergezelden, dan gevoel ik dubbel de waarde van 

 zulk eene schoone betrekking. Maar het is mij, als zag ik reeds de voor- 

 teekenen, dat ik in denzelfden vertrouwelijken omgang mij ook met U zal 

 mogen verheugen. Zie ik niet in enkelen Uwer diegenen weder, die ik 

 reeds in Gruno's veste onder mijne vrienden mogt tellen? Zie ik niet velen 

 onder U, die , in jeugdiger leeftijd , een gelijke band aan inij hechtte , 

 toen , in deze zelfde stad , een andere werkkring mij het voorregt schonk , 

 mede hen voor te bereiden tot de loopbaan , die zij thans aan deze hoo- 

 geschool betreden? Gij, mijne vrienden, ontvangt mijnen groet! Sluiten 

 wij op nieuw ons aaneen , om thans , op hooger standpunt , onzen vroe- 

 geren arbeid te vervolgen. En gij alien , burgers dezer hoogeschool ! ver- 

 eenigt U met ons in eendragtigen ijver, tot ernstige behartiging der we- 

 tenschap, tot handhaving van de regten der moedertaal, tot bevordering 

 van het welzijn des vaderlands! 



