R A T I 0. 147 



cedere. Laeti certe exceperitis verba nuper in frequent! curiae conventu 

 edita, aemulationem testantia, non vulgarem et sordidam, sed honestam 

 et ad optima quaequae stimulantern. Quae quidem audientibus persuasuru 

 vobis esse debuit, Academiam , quam talis aemulatio prosequitur, prospero 

 statu gaudere. 



Et sane viget ilia atque floret, eumque florem praecipue debet vobis, 

 Viri Amplissimi, qui earn cura fovetis et amore araplectimini , qui pro 

 praesentibus ejus commodis vigilatis et in posterum optima ei speratis. 



Vobis objici nequit, quod non omnes disciplinas, quae in Universitate 

 tractantur, aequa existimatione digneinini; immo vero curam vestram aequa- 

 biliter impenditis in omnes doctrinae partes, quae ad altiorem institutionem 

 pertinent. Si tamen sint qui putent, naturales disciplinas prae ceteris 

 vobis cordi esse vestroque patrocinio gaudere , inj usta haec opinio est. 

 Sane quidem hae disciplinae ejusmodi sunt, quae sine multipici apparatu 

 et supellectile recte coli et explicari nequearit, ideoque, quantum copiae 

 vestrae suppetunt , necessariis earum usibus large subvenitis ; attamen non 

 ideo ceteras disciplinas minore studio fovetis , sed in omnes pariter curam 

 vestram dividentes, cavetis, ne alterius luce altera obruatur utque cuncta- 

 rum ordo et concentus serveturc 



Accipite ex me, Viri Amplissimi! testificationem grati animi, quo do- 

 ctores aeque ac discipuli assidue Vos prosequuntur ! Pergite Trajectinae 

 Universitati favere sicut facitis! Pergite nobis adesse sincera ilia benevo- 

 lentia, immo. libere dicam, ea amicitia, quae cunctos nos mutuo vinculo 

 jungit, impellitque ut, Vestris auspiciis, omnibus viribus elaboremus ad 

 tuendam patriae et religionis salutem et incolumitatem. 



Sentio equidem, Viri Amplissimi! quantus sit Vester, qui hie adestis, 

 dolor, quod in solemn! hoc conventu desideratur venerabilis senex, col- 

 legii vestri decus , qui per multorum annorum spatium hanc Academiam , 

 cujus commodis toto animo inserviebat, cura sua tutatus est. Neque nri- 

 nore profecto desiderio quam vos Collegam, nos Maecenatem lugernus. 



Laetandurn quidem nobis et gratia Deo habenda est, quod Nobilissimus 

 A. LUNENBURG eum attigerit aetatis terminum, quern paucis attingere licet; 

 sed amor non numeral praeteritos dies et annos , neque virtus certis aetatis 



19* 



