148 G. J. M U L D E.R 



terminis est adstricta. Comitas, benignitas, amor, gratia, beneficentia , 

 liberalitas non senescunt annis, sed perpetuo vigent atque veris instar 

 novo semper flore revirescunt. Quis autem illo affabilior, benignior, hu- 

 manior, quis officiosior, liberalior, beneficentior illo, qui Academiam et 

 Civitatem mutuo quasi vinculo copulabat ; quern juvenes senes , divites 

 pauperes , docti indocti aeque colebant et amabant , omnes tanquam patrem 

 salutabant. In memoria habetis vespertiuos illos coetus , lautos et opipa- 

 ros , ad quos domum suam vocare solebat omnes , qui , si non vitae con- 

 suetudine, at studiorum consensione essent juncti; omnes quos rerum 

 sacrarum et civilium, artium et doctrinarum cultus aliquo necessitudinis 

 vinculo consociaret. 



.Est hoc ainoris proprium , quod mentes conjungit et societatem condit 

 tacito animorum consensu conciliatam. Illustrissimi senis exemplum nos 

 docet , benevolentiam et comitatem civilis vitae esse vinculum et orna- 

 mentum. Repraesentemus modo nobis viri imaginem : placidum ilium 

 vultum , os affabile , oculos candoris plenos : quis hanc intuens non com- 

 motuin se sentiat ut illius bonitatem vita et moribus imitetur ? 



Quidquid autem futurum est , LUNENBURGII memoria numquam oblivione 

 exolescet, ejusque exemplum fructuosum erit huic Academiae, quamdiu 

 ullus ex hoc coetu erit superstes, qui Viri merita suspexerit et virtutem 

 ainarit. Ita autem venerandi senis memoriam optime colemus , si , quae 

 ille cupiebat et optabat, nos eodem studio sequamur et expetamus. Re- 

 quiescat sicut vixit , sitque illi terra levis ! 



Nuperrime decreto Regio vir consultissimus AB HOTTEMA designatus est 

 ad vacuam defuncti sedem occupandam. 



Superiore anno civitati nostrae contigit honore et gaudio frui, quorum 

 recordatio recens adhuc omnium mentibus inhaeret. Semper Neerlandiae 

 cives beatos se praedicarunt , quoties adspicere et salutare liceret Princi- 

 pem , ortum ex ea domo , cujus salus cum patriae incolumitate arctissime 

 cohaeret; ex ea faniilia, quae populi libertatem, sacram et civilem, san- 

 guine suo fundavit. Quantus hominum concursus, quantae acclamationes , 

 quanta pompa esse solet, quoties Arausiacum Principern excipiant, urbes 

 et oppida visitantem ea comitate, qua parens natos, immo potius frater 



