R A T I 0. 155 



Minime autem erat novarum in medicina rerum laudator et fautor. 

 Incredibilis qua instructus erat lectionis copia adjumento ei erat , ut ex 

 ingenti acervo inventorum , quae a sui temporis medicis , naturalium prae- 

 sertim disciplinarum indagatione ductis, proferrentur , bona a pravis acute 

 discerneret. Universe vero eum ad novas medendi vias minus proclivem 

 fuisse, in GEUNSII discipulo non est quod miremur. 



In tradenda arte raagistruni se praestitit fidelem et assiduum, amicurn 

 cliscipulis , liberalem , candidum , emancipantem se nemini. 



Vegeta adhuc aetate abdicavit se Professoris munere toturnque tradidit 

 medicinae exercendae, in quo opere non minus peritia ejus quam liberalitas 

 eluxit. Memoria Viri omnibus qui eum novere semper in honore habebitur. 



ROTAARDSII sedes in hoc consessu vacua? Vacua sedes illius, qui nurn- 

 quani ab hoc coetu aberat? Abest vir ille integra valetudine, robustis 

 viribus , qui rupis instar stabat saevis tranquillus in undis ! ROYAARDSIUS , 

 columen illud Academiae nostrae , solemni hocce die deest ! 



Sed quid clamito? Quid manes evoco? Prius terra de cursu suo de- 

 flectat, quam e sepulcri caverna ullam vocein elicias. Effode tumu- 

 lum, amplectere urnam, humecta lacrymis, nullum responsum referet 

 gementi ! 



Sed modum statuam querelis , Auditores ! ne vos ac memetipsum gravius 

 conturbem, neve obliviscamur, hominem decere Deo se submittere et divi- 

 nae Providentiae decretis acquiescere. Non conturbare animos vestros, sed 

 consolari potius vos et meipsum cupio; neque ideo tumulum ante oculos 

 posui ut ploremus , sed ut per sepulcri caliginem in lucem nos erigamus 

 et ad altiora evehamur. 



Si cuiquam contigit, ut laboris constantia et studii industria doctrinae 

 thesauros sibi pararet, qui in totius vitae usum large suppeterent, ea feli- 

 citas desideratissimo uostro collegae obtigit. 



Jam in adolescente eluxit studium indagandi historiam, hoc est, innu- 

 merabilem illam praeteritorum seculorum actarumque rerum molern, non 

 rudem et indigestam , sed apte colligatam , lucide dispositam et ita ordina- 

 tam, ut in eo tanquam illustri monumento generis humani vita ejusque 

 praecipuae vicissitudines agnoscantur. 



20* 



