R A T I 0. 157 



Academia vero ademtum sibi luget fautorem , patronum , vindicem , cujus 

 desiderio tanquam gravi vulnere saucia diu raoerebit. 



Semper viri memoria nobis in honore erit. Vivet ejus nomen in animis 

 nostris et exemplum stimulabit, ut imposito nobis officio fideliter et strenue 

 fungamur. Si dolemus orbatos nos esse virtutis ejus lumine, orbatos 

 doctrinae thesauris unde nobis large suppeditabat , orbatos dulci familiari- 

 tate qua collegio nostro junctus erat, dolorem hunc solabitur cogitatio: 

 quidquid a Deo factum, bene factum! 



O caducam et fragilem rerum humanarutn sortem , quae quotidie nostrae 

 nos mortalitatis admonet! Si vitae lux ideo potissimum jucunda et laeta- 

 bilis est, quod homines mutuo amore jungit et copulat, nonne eadem 

 amara et luctuosa, quae junctos divellit, quidquid tibi carum est adimit, 

 donee ipse hinc arcessaris, ut amicos et carissima piguora in perpetuum 

 relinquas? ROYAARDSIUS in meliores sedes abiit, quo nos serius ocius 

 sequemur. Sit illi bene ! 



Ad vacuam defuncti sedem occupandam decreto Regio vocatus est 

 BERNARDCS TER HAAR, quern delatam sibi provinciam suscepisse-laetamur. 



Tibi , amicissime DONDERSI , si valetudo intacta fuit , animus tamen gravi 

 dolore sauciatus est. Profecto ex omnibus, quae homini optanda sunt, 

 nihil dulcius, nihil optabilius caritate matns. Haec tenera pectora amore 

 imbuit, qui mortalibus ad optima quaeque dux est; haec molles animos 

 voce et exemplo fingit et format et ad altiora erigit; hinc ducimus salubrem 

 ilium succum, qui vires alit et recreat et ad quidvis agendum fortes et 

 alacres nos reddit. Amori enim nihil arduum; amor sperat omnia, vincit 

 omnia. 



Tibi acerbum vulnus inflixit dolor ob mortem matris nuper tibi ademtae. 

 Sed quamquam ademta tibi, non tamen periit. Quod bonum est non 

 moritur; nedum optimum, quod mortalibus datum est, periret! Vivit tibi 

 mater et tamdiu vivet, dum virtutis scintillae, quas in ammo tuo fovit, 

 non extinguentur. 



Confide animo et perge alacriter incumbere in earn disciplinam, in qua 

 primas obtines! 



