162 G. J. MULDER 



Neque ego is sum qui id dissimularem, si secus esset, cum in ea sim 

 sententia , nemini laudem esse dandam , nisi meritis debitam. 



Sed non satis est vacare culpa. Illud ex vobis quaero : Num omni ope 

 enitimini , ut eo perveniatis quo tenditis ? num bene memores estis illius 

 praecepti, naturaui sicut arborem, dum tenera adhuc est, flecti oportere, 

 ne sero frustra torqueas ? num quotidie vosmetipsos interrogatis : qua ratione 

 providebo, ne a recta virtutis via deflectam? num parentes et monitores de- 

 bito obsequio colitis? num industria vestra par est rerum gravitati? num 

 in omni scientiae studio et cognitione illud rueministis, altiore doctrina vos 

 esse formandos , hoc est , ea quae animos et mentes ad altiora erigit ? 



Si haec vosmetipsos interrogetis , fortasse eveniat vobis quod plerisque 

 nostrum quotidie evenire solet: agnoscatis in multis vos labi et offendere. 

 Verum ne diutius in his morer : summa est , quod assidue ad meliora 

 tenditis, idque factis probatis. 



Laeto igitur animo vobis acclamo: Macte vestra industria! Pergite 

 sequi arduam virtutis viam ! Pergite studio vestro tarn commilitones quam 

 duces vestros ad optima quaeque instigare ! Imbuite pectora vestra penitus 

 patrio illo et nativo gentis nostrae sensu , Batava sinceritate ac fide ! Mo 

 mentote , a vobis magna pro parte pendere futuram patriae prosperitatem ! 

 Facite ut, quando semel e schola in vitam egressi eritis, ea quae Alma 

 Mater vobis impertivit, cum foenere patriae reddatis! Vobis Augustissimi 

 Regis verbis precor, tam cunctis quam singulis optima quaeque largiatur 

 Deus ! 



Unum adhuc mihi commemorandum restat, quod me ipsum attingit. 

 Valetudo mea non amplius talis est, ut in posterum muneri mihi mandato, 

 honorifico sed laborioso, satisfacere possim ea fide eaque industria, quam 

 mihi semper tanquam regulam praescripsi. 



Quodsi igitur solo officio, nulla alia causa, me adductum sentiam, 

 ut hinc discedam , animus tamen , ut adhuc fuit , semper hie prae- 

 sens erit. 



Plura equidem hac hora de me ipso dicere aliemmi puto, sed ea, quae 

 intus cum animo volvebam, reticescere non potui. 



Jam ad officii hujus terminum accedo. 



