R A T 1 0; 205 



alacritatem. Euangelium autem te saniora docuit et porro docebit, quo- 

 rum fructus ut et vita tua incredibiliter occupata et Academia nostra diutis- 

 sime capiat, in votis est ut nihil magis. 



Nomen tuum quamquam nondum pronunciavi , Cl. lonckbloet , pronunciare 

 tamen non minus quam aliorum nomen honoris causa potueram , si ex collega- 

 rum scriptis aut propria confirmare aut refutare aliena valde aptum videretur. 

 Tu enim doctissiniorum librorum scriptor es, et Daventria hue vocatus ad 

 literas Nederlandicas et historiam Patriae tradendas, hanc cathedrain non 

 tantum Oratione salutasti, verum etiain opere ornasti ampliore, eruditionis 

 et perspicacitatis tuae teste locupletissimo. Macte hac virtute esto, collega 

 honoratissime. Cuncta tibi in vita tarn domestica quam literata prospere 

 procedant, eaque Groningae floreas et apud omnes gratia et apud Acade- 

 miae cives auctoritate, tuis ut auspiciis haec gravissima doctrina in multo- 

 rum animis iustum sui patriaeque amorem suscitet. 



Animadvertitis , optimi luvenes, a praeceptoris causa causam vestram 

 non separari. Nam Academiae Rector collegis suis fausta quaeque 

 exoptans, probe novit, quanta in felicitatis parte suae quisque disciplinae 

 fructus ponat. Quamquam, vos intuenti, alia etiam mihi in rnentern ve- 

 niunt. Etenim progressus cogito, quos multi vestrum hoc anno in studirs 

 doctrinae fecerunt, eorumque in primis ex ordine vestro imago ante oculos 

 obversatur, quibus disquisitio publica non est industriae propositum, sed 

 opportunitas progressuum in rebus honestissimis probandorum. Ergo haud 

 desunt nobis, unde alii discarit, Academias nondum esse officinas, quibus 

 tirones brevissimo tempore ad artem suam cum compendio factitandam in- 

 struantur, sed almam inatrem id adhuc agere, ut vos, eius alumni, prae- 

 paremini, qui aliquando Juris vel Medicinae vel aliarum doctrinarian sci- 

 entia imbuti, et haec studia tueamini et rem publicam in gravissimis rebus 

 ornetis atque fulciatis, et hinc vobis turn honesta vitae subsidia turn laudes 

 comparetis rneritis quaesitas. Ego quotiescumque de excellent! Academiae 

 cive cogito, toties mihi in eo videre videor eximiain ingenii animique ad 

 praeclara quaeque conspirationem. In artium et literarum studiis, in ami- 

 citiae deliciis, stultitiam adeo consiliis brevem miscens, ita inquirere omnia 

 cupit, ut TO xalov sibi eripi haud patiatur. Illud praesertim tenens, pie- 

 tatem erga Deum fontem esse sapientiae, saluberrimis paullatim imbuitur 



