REDEVOERING. 239 







blijven. Nog voor weinige jaren verklaarde een onzer uitinuntendste histo- 

 riekenners; //Er bestaat nog geene geschiedenis der Nederlanden, en zij 

 nkan nog niet tot stand Teamen; ter naauwernood hebben de voorbereidende 

 // werkzaamheden een aanvang genomen 1 )." 



Een twaalftal jaren is sedert die uitspraak verloopen: zou zij thans nog 

 onvoorwaardelijk gehoor verdienen ? Wij twijfelen er aan ; en bij den rus- 

 teloozen arbeid , vvaarvan .juist die jaren getuigen waren , komt het ons 

 voor, dat er geen geschikter tijd is dan de onze, en die meer kansen van 

 welslagen oplevert voor het tot-stand-brengen eener algemeene geschiedenis 

 des Vaderlands. 



Het eerste , ruwste werk is grootendeels volbracht : de stof is ruimschoots 

 vergaderd ; vele vroeger niet' gekende en hoogstmerkwaardige bronnen zijn 

 algemeen toegankelijk , en daaronder de zoodanigen , die ons veroorloven 

 een diepen blik te slaan in het karakter van tijden en personen. 



De vereischten ter behandeling dier stof staan ons levendig voor den 

 geest, en de zoo-even aangehaalde voortreffelijke schrijver heeft zelf ons 

 den weg dien wij te volgen hebben afgebakend , als hij ons ten plicht 

 stelt : // met grooten ijver te pnderzoeken ; alle voorbarigheid te schuwen , 

 //waar het op oordeelen aankomt; ieder bijoogmerk te laten varen, ieder 

 //nevendoel, dat onze zucht naar waarheid zou kunnen doen betwijfelen" s ). 



Welnu, onze tijd levert waarborgen op voor de vervulling van die plich- 

 ten. Den ijver in het onderzoek zal niemand betwisten , die de werkzaam- 

 heid der laatste jaren heeft gade geslagen. Ook aan de overige vereischten 

 kunnen wij voldoen. 



Wij kennen de gebreken onzer voorgangers, en voor sommigen hunner 

 feilen zijn wij door de omstandigheden behoed. 



Zin voor, ja behoefte aari wat men lokale kleur noemt, .een gevolg van 

 meerder waarheidszin en grondiger studie, behooren te zeer tot de eigen- 

 aardigheden van onzen tijd , dan dat wij zouden behoeven te vreezen , dat 

 wij in dit opzicht ons niet zouden spiegeleu aan wat wij laken bij hen die 

 ons voorgingen. 



l ) Mr. GEOEN VAN PKIKSTEBEK, Archives, Tom I, Prog6L, pag, 28. 

 J ) Dezelfde, t. a. pi., bl. 29. 



