R E D E V E R I N G. 245 



medewerking en den steun uwer ondervinding , die uvve huraaniteit raij 

 niet zal weigeren. 



Tot U in het bijzonder een enkel woord, geleerde HECKER, wien ik 

 voor weinig weken voor 't eerst de hand mocht drukken. Die handdruk 

 was van weerszijde mannelijk en hartelijk; hij was mij een verblijdend 

 voorteeken , .dat de vriendschap ontloken onder zoodanige omstandigheden 

 als die ons te samen brachten , hecht en sterk zal zijn , omdat zij rust 

 zoowel op wederzijdsche sympathie, als op wederkeerige achting. 



Wat kon mijne vreugde op dezen dag meer verhoogeu dan uwe tegen- 

 woordigheid , waarde JDE VRIES ! Dat openlijk bewijs uwer vriendschap is 

 mij alles waard, al had ik het niet noodig om innig overtuigd te wezen 

 van 't geen Gij voor mij zijt. 



Wij mochten het zeldzaam voorrecht smaken hand aan hand den weg der 

 wetenschap te bewandelen, zander dat immer zelfzuchtige naijver aan onze 

 vriendschap knaagde. Ik ben er fier op die verklaring te kunnen afleggen. 



Gij hebt U verheugd toen ik U zou opvolgen in den leerstoel waarvan 

 Gij vier jaren het cieraad zijt geweest; ik decide in uw geluk toen de 

 roeping naar Leiden U nog ruimer veld bood om uwe veelzijdige en gron- 

 dige wetenschap ten oorbaar van het vaderland aan te wenden, terwijl zij 

 U tevens terugvoerde in den kring der uwen. Gods zegen ruste op uwen 

 nieuwen werkkring ! 



Wie U hier gekend heeft betreurt uw gemis; maar ook Gij zult dikwerf 

 het oog naar Groningen wenden, waar het innigst geluk, al was 't slechts 

 korten tijd , voor U bloeide ; waar Gij tranen geweend hebt , die U deze 

 pick onvergetelijk maken. 



De wetenschap was uw troost, zij blijve uwe kracht! Wat toekomst 

 ons ook beschoren zij , moedig haar te gemoet getreden , berustend in 

 Gods almachtig en vaderlijk bestuur, dat wij op de baan onzer studie 



