246 W. J. A. JONCKBLOET REDEVOERING. 



steeds inniger leerden waardeeren; moedig haar te gemoet getreden , hand 

 in hand, in het zalig gevoel, dat wij, zoowel op weteuschappelijk ge- 

 hied, als in den huiselijken kring, voor elkander zullen blijven die wij 

 tot hiertoe waren : een hart en eene zie). 



En Gij , jongelingen , die aan deze Hoogeschool U vormt voor het maat- 

 schappelijk leven, laat ik eindelijk ook U begroeten met die warme gene- 

 genheid, die van nu af aan ons moet verbinden, wil onze geineenschap- 

 pelijke arbeid vruchten dragen. Ik weet het, hoog slaat U de borst bij 

 het denkbeeld uwe jeugdige kracht te wijden aan de beoefening der va- 

 derlandsche wetenschap , die zooveel aantrekkelijks heeft. Gij waardeert 

 de taal onzer vaderen, die taal zoo rijk en zoo krachtig; Gij bemint die 

 bloeyende letterkunde, waarin zij zoo heerlijk zich ontrolt; Gij zijt ont- 

 gloeid voor die geschiedenis des Vaderlands, wier aard en strekking ik 

 U heden trachtte te ontvouwen. En geen wonder, want de gloed, die 

 tintelde in de welsprekendheid van hem, die nog kort geleden U rond- 

 leidde in al die schatten, moest wel eene vonk in uwen boezem overstorten. 



Behoud die geestdrift, die hij bij U heeft opgewekt, en laat mij de 

 erfgenaam zijn dier liefde, vvaarmede "gij aan zijne lippen hingt. Dat zal 

 mij moecl en kracht schenken om er naar te streven om voor U, voor 

 deze Hoogeschool te worden, wat hij zich zoo roemvol betoond heeft. 



