R A T I 0. 117 



tes. Fide apprehenditur remissio peccatorum ac gratia. Et quia per fidem accipitur 

 Spiritus s. iam corda renovantur et induunt novos affectus , ut parere bona opera possint. 

 Sine fide nullo modo potest humana natura primi aut secundi praecepti opera facere. Sine 

 fide non invocat Deum, a Deo nihil exspectat, non tolerat crucem, sed quaerit humana 

 praesidia, confidit humanis praesidiis. Ita regnant in corde omnes cupiditates, et humana 

 consilia, cum abest fides et fidueia erga Deum", art. XX. Conf. et Afol. Cotf.iid quaest. : 

 liquid 4t fides justificans ? " et Artt. Smalc. P. II. de justificatione e fide , quern locum 

 gravissimum non possum non addere : //De hoc articulo cedere , aut aliquid contra ilium 

 largiri , aut permittere nemo piorum potest , etiamsi coelum et terra ac omnia corruant. 

 Non enim est aliud nomen hominibus datum, per quod salvari possimus, inquit Petrus Act. 

 "IV. Et per vulnera eius sanati sumus Esa. LIII. Et in hoc articulo sita sunt et consistunt 

 omnia, quae contra Papam, diabolum et universum mundumin vita nostra docemus , testamur 

 //et agimus. Quare oportet nos de hac doctrina esse certos , et minim e dubitare, alioquin actum 

 est prorsus, et Papa et diabolus et omnia adversa ius et victoriam contra nos obtinent." 



Confessio Belyica, licet primum fidei obiectum generaliori sensu accipiat de Dei voluntate, 

 in s. S. nobis patefacta , art. VIII , aeque ac CALVINUS , quod Confessio etiam Augustana 

 ponit, tamen praecipuum eius obiectum in peccatorurn remissione cerni statuit, deque fidei 

 indole idem monet. Nam: //credimus", inquit, //Spiritum s. veram in cordibus nostris fidem 

 "accendere, quae lesum Christum cum omnibus suis meritis amplectitur, eumque suum ac 

 sibi proprium efficit, nihilquc amplius extra eum quaerit. Instrumentum" est, //quo 

 ^Christum iustitiam nostram apprehendimus , quo nos cum illo in communi omnium 

 //bonorum eius retinemur", art. XXII. * Credimus hanc veram fidem per auditum verbi 

 Dei et Spiritus s. operationem, homini insitam, eum regenerare, novumque hominem 

 /'efficere, adeoque ad novam vitam vivendam excitare, et a peccatorum servitute liberum 

 reddere", art. XXIV. Conf. et Cat. Heidelb. qnaestt. 21, 60, 61, 64. 



122) Nam ut libros ss. , ita et traditiones //pari pietatis affectu ac reverentia suscipit et 

 //veneratur." Vid. Cone. Tricl. Cann. et Dear. Sess. IV. 12. ed. DANZII, condemnatque 

 aeque qui has, atque eum, qui illos //sciens.et prudens contempserit." ibid. 13. Cf. et 

 Cat. Rom. L. I. P. II. c. VII. 102. Vid. tamen et Sess. VI. cap. VI. 46. Imo ve'ro 

 doctrina Ecclesiae, //quae" scilicet //errare non potest in fide ac morum doctrina tradenda, 

 /'Cum a Spiritu s. gubernetur," illi fidei obiectum est. Vid. Cat. Rom. L. I. P. III. c. II. 

 159. Cf. et ibid. P. I. c. I. 16. 



123) Fidem enim unice ad intellectum refert, ita ut sola mentis persuasione absolvatur. 

 Vid. Cone. Trident. Cann. et Deer. Sess. VI. Can. XXVIII. 89: //Si quis dixerit, amissa 

 per peccatum gratia , simul et fidem semper amitti , aut fidem quae remanet non esse veram 

 //fidem, licet non sit viva, aut eum, qui fidem sine caritate habet, non esse Christianum; 

 //anathema sit." Ibid. Cap. VII. 48: //Fidem ante Baptism! sacramentum ex Apostolorum 

 traditione Catechumeni ad Ecclesia petunt." Cat, Rom. L. I. P. I. C. I. 18: //Cognitio" 

 (finis, qui ad beatitudinem homini propositus est) //nihil aliud est, nisi fidei, cuius virtus 

 *efficit, ut id ratum habeamus, quod a Deo tradilum esse sanctissimae matris Ecclesiae 



