R A T I 0. 103 



uno dico? Omnes gaudemus, imo tota civitas gaudet de conservata vita 

 tua carissima, gratiasque tecum agimus, quas possum us, maximas supremo 

 primum Numini, sine quo nihil proficiat humana sapientia, deinde tibi 

 etiam, cl. SUERMANNE! pro singulari, qua Collegae coniunctissimi valetu- 

 dini, una cum eius Medico, consuluisti, cura et diligentia. 



//Ad vacuam defuncti sedem occupandam decreto Regio vocatus est BER- 

 //NARDUS TER HAAR , quern delatam sibi provinciam suscepisse laetamur". 

 Haec iis, quae de ROYAARDSIO nostro vere praedicaverat , addidit decessor 

 meus 158 ). Addidit autem non e sua tantum, sed ex mea quoque sententia. 

 Novi enim patrem tuum, Collega aestumatissime ! virum, in quo erat comi- 

 tate condita gravitas , cuiusque imaginem honoratissimam et suavissimam 

 etiamnum possum cogitatione depingere, teque baud uno nomine similem 

 ei esse acceperam. Praeterea uterque nostrum, iuvenili aetate, eodem usi 

 surnus Magistro, in rebus ad religionem spectantibus , carissimo nostro 

 WOLTERBEEKIO , cui plurimum nos debere grato ammo palam testamur. 

 Neque ex mea tantum , verum etiam ex cl. BOUMANNI , Collegae coniun- 

 ctissimi , quern graviter aegrotare , atque hanc ob causam abesse dolemus , 

 sententia locutus est praecedentis anni Rector. Noveramus enim non pulcri 

 modo, sed et veri bonique, quo imbutus es, sensum. Noveramus humani- 

 tatem tuam, modestiam, animi candorem, moderationem , doctrinae denique 

 copiam , libris , quos conscripsisti , egregiis abunde probatam. Nee spes , 

 quam de te concepimus, nos fefellit. Nam oratione tua inaugurali, quae 

 turn argument! pondere et gravitate, turn verborum elegantia magnopere se 

 commendavit , omniumque applausu accepta est , continuo magnam de te 

 exceptationem dedisti, tuaque consuetude ac familiaritas nos iam docuit, 

 de studiis tuis moribusque vere praedicata esse, quae ad nostras aures per- 

 venerant. Gratulamur igitur tibi ex animo de honore in te collato, deque 

 munere a te suscepto. Nee tibi tantum gratulamur, sed et nobisuiet ipsis, 

 atque Academiae nostrae. Nos non desideramus amicitiae tuae testificatio- 

 nein, neque-tu nostrae. lisdem enim iam animi sensibus studiisque iuncti 

 sumus, id unice spectantes atque optantes, ut communis nostra opera ten- 

 dat ad Academiae nostrae celebritatem , veramque Societatis Christianae 

 salutem augendam et amplificandam. 



Sed in fatis Academiae enarrandis de Civibus eius etiam mihi est dicen- 



