ACADEMIAE RHENO-TRAIECTINAE CURATORES, PROFESSORES, 

 LECTORES, GIVES! 



CUIUSCUNQUE ORDINIS ET LOCI AUDITORES EXOPTATISSIMI ! 



Academiae regundae munus festo hoc die ponentem lex me iubet 

 enarrare, quae almae matri nostrae turn prospera, turn adversa evenerint, 

 me Rectore. Quod quum exsequi aggredior officium, non possum non me 

 ter quaterque beatum praedicare. Ne tamen putetis, me hoc dicentem 

 significare , grave et molestum mihi fuisse honorificum illud munus : quo 

 magna cum voluptate me functum esse grato animo testificor. Sed subit, 

 hac ipsa hora , tristissima illius diei imago , quo , ante quindecim hos annos 

 de Magistratu academico decedenti, parentandi mihi erant triumviri claris- 

 simi, splendida Academiae nostrae lumina et ornamenta, HEUSDIUS, HE- 

 RINGA, tuusque, clarissime SXJERMANNE! desideratissimus ALEXANDER, 

 filius. Quern diem cum repeto, gravissimo nunc quoque commoveor do- 

 lore, simul vero etiam summo africior gaudio, quod sub altero Magistratu 

 meo e Professorum ordine de praesidio et statione vitae decesserit nemo. 

 Quae igitur turn mihi defuit occasio, praeter fatorum academicorum com- 

 memorationerp , pro more recepto , de gravissimo aliquo argumento dicendi , 

 haec iam mihi data est. Quarn occasionem eo avidius arripio, quo magis 

 toto animo doleo tristissimam , in qua et Christiana Societas , et vero etiam 

 Ecclesia reformata nostra versatur, conditionem. Ubi est enim suavissima 

 ilia Societas , quae Conditoris sui referebat indolem , ita ut de ilia vere 

 praedicari posset: TOV 8s nkrj&ovg f&v niarsvaaVTCOv r^v rj xaqdia xal 

 rj tpv^n fitct l ) ; In quot partes divisum est et dilaceraturn unum CHRISTI , 

 omnium Conservatoris ac Domini, corpus 2 )! quarum altera alteri invidet, 



