AUDITOEES SPECTATISSIMI EXOPTATISSIMI ! 



Artem medicam , ex quo novam sequi rationem novoque et incognito 

 antea carnpo excurrere est docta, magnopere promotam, auctam amplifica- 

 tamque esse, quum nemo sit, quin magno ore agnoscat, compluries tamen 

 eidem vitio est versum, quod ad proprium, cuius causa exerceatur, finem 

 propius accedere non potuerit. Diagnosticam quidem physicae , chemiae 

 et anatomiae ope innisam multo fatentur iam firmioribus superstructam 

 esse fundamentis, quam quibus superioribus saeculis fulciri potuerit, nee 

 tamen therapiam celeritatem, qua ilia processerit, potuisse aequiparare. 

 Convicium supra veritatem auctum esse quum unusquisque rei peritior con- 

 tendere non dubitabit, idem omnino fictum commentitiumque esse vix 

 audebit contendere. At medicos , non medicam artem , censendum est istam 

 reprehensionem meritos esse, neque arti imputandum quod artifices deli- 

 querunt. Quum enim ea medicae artis pars , quam therapiam appellamus , 

 neque temporibus nostra aetate superioribus , neque ipso nostro quo vivi- 

 mus tempore , eo pervenerit , ut secura , absque dubitatione ac metu suaque 

 innisa virtute , sublimi vertice incedere possit ; quum certum sit post Ion- 

 gam demuin annorum serium hunc tamquajn extremum quemdam , exopta- 

 tissimumque finem cogitari potius quam sperari posse; turn hoc manifestis- 

 simurn est, nee ulli dubio obnoxium, accuratiore materiae, qualis et nor- 

 mali est et abnormali statu, notitia ad certiorem rationique magis consenta- 

 neam rnorborum sanationem viam muniri. At accurata ilia materiae notitia 

 nonne est fructus, quern e nova ista, in quam perducta est, ratione ars 

 medica percepit? Bst sane, neque negari potest, therapiam inde utique 



