O R A T I 0. 275 



retineri, neque igitur hie et nunc deserendus, etsi haec schola illustris, 

 ut plurima, hoc etiam liberum fere nostro arbitrio sapientissime permise- 

 rit; facimus igitur consuetudinis causa et humanitatis sponte nostra, quod 

 alibi legibus fit, nobisque per nostras leges vel hoc licet, ut res novas 

 moliamur et fiamus inhumani, quod nobismet ipsis respuendum conceditur. 

 Sermonem autem Latinum cum dicain, subit animum, quantopere homi- 

 nuni communio post BACONIS et ERASMI tempora niutata sit , ne post ipsos 

 veteres dicam, CICERONEM TACiTUMque, quos prae ceteris suspiciunt no- 

 strates, nee si eximia maiorum ingenia, suis temporibus audaces, ex usu 

 utriusque linguae excolendo generi humano bonam frugem derivantes non 

 morarentur , quidquid ignorantium catervae submussitarent , nobis aut omit- 

 tere aut iguorare licet, quid nostrum iam postulet aevum. Requirit autem, 

 ut utilia quaevis amplectamur, neque optionem sinit, aut venerabilia reti- 

 neri patitur simulatque obsoleta sunt. Quod deplorare licet, ast urget 

 necessitas. Agamus, laboremus in vividis praesentibus ; mortua sepeliant 

 praeterita mortuos suos ] ). At hoc periculum facultatis nostrae, et exerci- 

 tationis in adhibendo sermone olim quidem intermortuo, sed vel nunc 

 rerum domino, non ego is sum qui recusem. Nam id nemo negabit, 

 eum ceteris praestare qui alioqui pares sunt philologi, qui Latini sermonis 

 apto et eleganti splendeat usu , et suo igitur fere iure hanc etiam in nobis 

 facultatem anquirunt, qualis sit. Id unum require, ne hanc solam ob 

 causam, quasi hoc unicuni aut maximum esset XQITTJQIOV , anteponamur 

 aliis alii ej; diiudicemur: alterum deinde arte coniunctum, et quod verbo 

 commemorare licebit. Putidi fieremus et insulsi, nisi facimus id-, quod 

 faciunt plures quam confitentur. Hoc autem id est, ut dum observamus 

 sedulo scribendi rationem, qua optimus quisque scriptorum usus sit, dum 

 probe sit tenendum, quaenam in CICERONE vocabulorum formae aut signi- 

 ficationes, quaenam locutiones apud CAESAREM non inveniantur, ne HORATIO 

 obtrudamus quod Virgilianuin est , vel aureae ' quae fertur aetati quae- 

 cumque apud TACITUM legimus, attamen si ipsis scribendum vel dicendum 

 Latine nobis sit, atque ita fert animus, equidem umquam dubitabo, quin 



') Act, act in the living present, 



Let the dead past bury its dead. 



LONGFELLOW. 



35* 



