_262 J. VAN VLOTEN 



willen belasten, dat in haar te \villen behouden of uit den dood te doen 

 herrijzen , wat sedert jaren voor haar verloren ging , en welks verlies zij 

 zich sedert door nieuw aangeworven eigenschappen van de andere zijde 

 weder zag vergoeden. Maar wat hij haar gebrekkigs ziet aankleven , wat 

 haar door onhandige hervormers of dcerniswaarde betvveters , ten achterdeel 

 harer zuivere schoonheid, werd opgedrongen en sedert misschien bijbleef, 

 dat zal hij , zoo veel in hem is , van haar wegnernen , orn haar slechts dat 

 te laten wat haar warachtig versiert, of liever haar eigen oorspronkelijk 

 schoon in al zijn kracht doet uitkomen. En wat zijne eigene zedelijke 

 vorming, hare zedelijke werkiug op hem betreft; de gelukkige hoedanig- 

 heden, die haar eigen zijn, en die hij in haar heeft leeren kennen en 

 zoekt te handhaven, zullen op hare beurt den gunstigsten invloed op hem 

 oefenen. De wakkere COORNIIERT roemde reeds voor derd'alf eeuw onze 

 taal als rijk en verstandig; //verstandig" zeide hij, was zij // (orndat) hare 

 woorden zijn zoo duidelijk , dat zij , of ten eersten aanzien of door een 

 weinig inziens, niet anders dan de klare sterren in den duistercn nacht 

 zich zelf openbaren"; en //rijk, (omdat zij) van zoodanige woorden heeft 

 overvloedige verandering." Wij mogen er bij opmerken, dat zij juist op 

 die beide punten zich ten gunstigste van de beide talen harer naaste buur- 

 volken onderscheidt. Zij paart toch het klare en heldere verstand der 

 Fransche, met al den levenden rijkdom der Duitsche taal. Wat er doodsch 

 en afgestorvens is in gene , uit de afgeleefde vormen van het Latijn her- 

 bouvvd, dat mist zij en bezit toch geheel hare bepaaldheid, zekerheid, 

 en aanschouwelijkheid van uitdrukking. Terwijl zij het Duitsch evenzeer 

 in zijn krachtig leven op zij streeft, als zij er gelukkig bij achterstaat in 

 schemerachtigheid van voorstelling en verwarrende oujuistheid van begrip- 

 pen. Of zoudt gij meenen dat deze hare eigenschappen niet op den geest 

 en 't karakter haars ijverigen en belangstellenden beoefenaars allergeluk- 

 kigst zullen werken? Zal niet zijn geestes- en gemoeds-leven , op zijne 

 beurt, worden aangewakkerd en bezield door het weelderige leven, dat 

 hij in haar ziet bloeyen en dat het zijne als van zelven wekt? Zullen ( 

 niet zijne eigene voorstellingen die helderheid verkrijgen, welke hem door 

 de taal zelve gebiedend gepredikt wordt? Zal hij niet, om zich in die 

 taal, harer waardig, te uiten en iets anders zal zijne innige gehecht- 



