I U D I C I A. 205 



tatis tails, quae non nisi frequenter institutis eiusmodi observationibus et 

 exercitatione diligenti acquiritur; in experiments instituendis item iudicium 

 apparet sanum, diligentia magna neque felicitas quaedam defuit ita ut 

 haec omnia permultum Ordini placuerint. 



Postquanj has laudes iure merito huic operi tribuit , declarandum est quare 

 supra memorato responso primum, huic secundum locum tribuerit Ordo. 



Auctor primi responsi iis quae ab aliis scripta sunt usus est diligenter 

 nee tamen manu ab illis duci se passus est in suo tractatu componendo. 

 Idem de auctore responsi Latine conscripti affirmare non licet, quippe qui 

 in tota disputatione minus liberum se servavit a vi opinionum ab aliis 

 prolatarum. Quemadmodum in responso primo auctor specimina dedit 

 ingenii , liberi iudicii , inventionis , sic in altero , licet minime has laudes 

 ei prorsus deesse affirmet Ordo, tamen minus illas dotes in eo elucere 

 putavit et ob hanc maxime causam praeplacuit responsum antea memora- 

 tum et quamquam non magno intervallo separari hoc de quo nunc agitur 

 ab altero putet, tamen secundum tantum locum ei esse tribuendum est 

 arbitratus. 



Tertium responsum non tarn prope accedit ad alterum quam hoc ad 

 primum , sed multo maiore intervallo ab utroque superiore distat. 



Quae historiam doctrinae loci circa quern quaestio versatur spectant, 

 eleganter et lucide sane sunt exposita, sed minus tamen diligenter, nee 

 tantopere ab auctore in succum et sanguinem, ut ita dicamus, conversa 

 sunt ea quae apud alios reperit quam in responsis superioribus maxime 

 in primo. Praeparata addita sunt minus numerosa quam responso Latino. 

 Delineationes minus bene elaboratae. Investigationes propriae auctoris item 

 cedunt iis quas superiores duo et fecerunt et tradiderunt. Itaque omni 

 nomine tertium tantum locum huic tractatui Ordo adscribere debuit; licet 

 ultro etiam hanc responsioneni laude dignam et publico elogio ornandam 

 censuerit. 



Operibus his tribus ita recensitis Ordo de una adhuc re sui causa mo- 

 nendum putat. Mirum videri possit rerum minus peritis, eum in iudicio 

 ferendo non fecisse mentionem conclusionum scriptorum. Hae sane satis 

 inter se discrepant, quod non mirum in tractatione argument! obscurietde 

 quo principes in doctrina viri dissentiunt. Alia conclusionis pars in aliis 



