208 I U D I C I A. 



locutus est lesus, qui quo melius ipsum intelligerent usus sit imagine spiritus 

 e V. T. desumta pro abstracto dXq&sia ; et haec quidem recte. Cur vero 

 lesus in Apostolorum gratiam hunc spiritum tamquam alteram personam 

 sui similem na^dxhrpov proponat in sermonibus , cur in precibus alia sim- 

 pliciore forma dicendi utatur, indicare atque exponere neglexit. Verum 

 tamen ubi alteram discriminis causam invenisse sibi videtur in tempore de 

 quo agatur, et putat ante mortem lesu ryv dkq&eiav dici Patri propriam 

 vim transcendentem ; post lesu mortem discipulis insitum nvev^a dhri&eias 

 sive Spiritum iis imnianentem propHumque eorum vitae principium, hoc e 

 sua mente potius quam e sententia lesu fecisse censendus est. Denique et 

 dubius haeret utrum varia haec dicendi forma a lohanne repetenda sit, 

 an vero ab ipso lesu. 



Licet igitur haud pauca in hoc response desiderentur et minus bene 

 exponantur idque universe ita compositum sit ut scriptor quaestionis car- 

 dinem sensisse magis quam exposuisse dicendus sit , tamen "recte demonstravit 

 et loh. XVII mentionem esse Spiritus Sancti et Cap. XIV XVI TO nvtvpa 

 ifjs dXri&eias idem esse atque Cap. XVII rfv d^&eiav. 



Quocirca Ordo propositum concedere praemium ei non potuit; decrevit 

 tamen honorificum laudis testimonium ei offerre. Quo facto hoc sibi gratum 

 accidere auctor statirn declaravit, simulque apparuit eum esse HERMANUM 

 GERARDUM HAGEN, Theol. in Academia Ultraiectina Stud. 



W. MUUKLING, 

 Ord, k. t, ab actis* 



