REDEVOERING. 239 



met wisser tred een eigen weg te bewandelen; maar tevens, dat het in 

 wijderen kring kennis verspreide , die voor het dagelijksch leven en in 

 allerlei bedrijf, in nijverheid, landbouw, ban del onmisbaar is in onze da- 

 gen; dat het vruchtbaar blijve voor de bevordering van verlichting en be- 

 schaving en voor de vorming van srnaak. 



De leerstoelen zijn bezet, gij vergunt mij het te zeggen, door kundige 

 en ijverige hoogleeraren. Gij hebt bij uwe keuze omgezien naar mannen , 

 die in uwen zin, naar uwe bedoeling zouden werkzaam zijn. Het Athe- 

 naeum bezit reeds eenige hulpmiddelen om te bereiken wat gij beoogt. Bij 

 het bestaande voegt gij een laboratorium voor scheikunde ingerigt voor het- 

 geen hier behoefte is. Wat daarvoor gevraagd werd hebt gij verleend als 

 overtuigd, dat het nuttig besteed is. Waarlijk gij hebt in dat alles ge- 

 handeld met eene bereidwilligheid en eene belangstelling , die toonen hoe- 

 zeer het u ernst is de zaak, welke gij opgevat hebt, te volvoeren. Aan 

 uwen goeden zin zou ik te kort doen , indien ik thans voor U verzweeg 

 wat in de eerste plaats voorzieniug eischt, zal het onderwijs kuunen gege- 

 ven worden geiijk het behoort en naar uwen wensch. 



Behoef ik wel aan te wijzen hoe onmisbaar een kruidtuin is? ik zeg 

 met een tuin van weelde , die bezoekers lokt en verrukt door een' schat 

 van prachtige vormen , maar een tuin , ingerigt voor het onderwijs , nede- 

 rig, onaanzienlijk welligt in veler oog, maar een die bevat wat den leeren- 

 den dient en den leeraar behoefte is. En dan verzamelingen , zonder welke 

 de kennis van produkten van natuur en van nijverheid niet kan worden 

 onderwezen. Daarvoor is allereerst ruimte noodig. Ik wenschte uwe aan- 

 dacht te vestigen op dit gebouw, waarin nog ruimte te vinden is, voor 

 dat doel geschikt. Zou het niet beter passen voor de eer van het Athe- 

 naeum , indien het gebouw dat zijn naam draagt geheel aan wetenschap 

 gewijd ware, indien het niet werd ontsierd door hetgeen aan wetenschap 

 zoo vreemd is en men er niet langer vond gelag en krakeel? 



Maar ik zal niet verder gaan. Het is genoeg dat uwe aandacht geves- 

 tigd blijve op hetgeen onze instelling kan doen bloeijen. Zoo gij spaarzaam 

 de middelen beheert, welke U zijn toevertrouwd , dank verdient gij voor 

 uwen zin, om ze onbekrompen te gebruiken als het U blijkt, dat zij tot 

 een nuttig einde worden vereischt. Moge uwe zorg rijke vruchten dragen , 



