260 E. J. KIEHL, 



haec esse, de quihus aetas nostra sollicitatur , eamque id mirari et plau- 

 dere, si quando celeritati hucusque incognita vel ipsi homines vel eoruui 

 verba saltern iniiuensa spatia percurrant, vel si novis iisque praeclarissimis 

 inventis quotidie fere doctrina nostra augetur, ut possint mercatura et arti- 

 h'cia, ut possit omnium primaria rerum intelligentia in ignotas ante sibi 

 regiones penetrare, et obscura hucusque argumenta levi negotio perspicere. 

 Vel hoc etiam , quod ad civitatum regimen pertmet , nostrates vehementcr 

 agitat, neque ii sumus, qui possinaus quidquid hodiernum aliquem PHRAA- 

 TEN terreat , unice securi despicere; ad nos quoque pertinet, quod de mon- 

 archia ceterisque imperii formis, quod de libertate sive nimia sive non 

 sufficiente, de varia ratione, quibus suffragia ferenda, aut creandi magi- 

 stratus, aut leges diiudicandae sint in exculta qua vis civitate agatur. Tene- 

 mur autem in hisce eatenus , quoad ea , quae dixi , populos mirifice com- 

 movent neque ullum nostrum patiuntur sui ignorantem, siquidetn vult 

 eodem cum aequalibus gressu procedere; nee si complures fortasse non satis 

 ea discernant, eo argumento falsa esse evincentur. Languent igitur nunc, 

 et sordent antiquae litterae, quin immo sensim deseruntur, relinquunturque 

 paucissimis et in dies paucioribus. Cogimur enim, quotquot has litteras 

 diligimus, ut multi laboris exiguum saepe fructum percipianius , et hoc 

 quoque post mimmos poni solet. Nee iure negari potest, animi cultum, 

 rem praestantissimam et dignissimam optimo quoque, hanc ipsam ob cau- 

 sam cum turba, profanoque vulgo communicari neque debere neque posse, 

 cum saltern subliiniorem , de quo nunc agirnus. Item verum est, hunc 

 animi cultum etiam aliunde quam ex litteris hauriri posse, et ex recentio- 

 ribus ut ex antiquis; demde ipsa rerum natura affatim praebet argumen- 

 torum, quae osores nisi ignorantes fere non habent, et quibus vel leviter 

 tenendis non sufficeret tantillum hoc vitae humanae spatium. Porro, si 

 haec omnia ad studia privata, et elegantem ingeniorum oblectationem exi- 

 genda sunt, non video, quid altera ars alteri praestet. Quae omnia si 

 negaremus, ut nunc candide fatemur, non possemus tamen hosce fluctus 

 effugere, qui invicta nunc vi splendidas olirn nostras, et excelsas litteras 

 deiiciunt, ut quidam et volunt et credunt, usque in oblivionis vorticem. 

 Quis scit, an mox forte ipsis resurgendum sit? 



Omnia haec igitur ad normam hodiernam exegirnus, et id fassi sumus 



