282 E. J. KIEHL, 



sistere fere non potest ab eo inde tempore, ex quo sumtna cognitionis 

 nostrae ab eodem homine uno teneri nequivit. Isti enim et dicere sole- 

 bant corara auditoribus, et scribebant soils excultioribus , qui uni fere 

 satis legebant; omnis deinde ipsoruin cogitandi ratio ex colloquioruin potius 

 mutabili varietate, quam ex severis et ideo saepe remotioribus studiis erat 

 derivata. Eloquentia turn florebat , utpote potentissima , poeseos item hoc 

 erat aevum, nee si quis in elegantioribus versaretur, ideo ut nunc aliena 

 a severioribus ratione scribebat, quoniam utrumque, quod saltern ad scri- 

 bendi artem pertinet, nondum adeo diversum esset et separatum. Desunt 

 veteribus permulta, quibus nostri iam gaudent aequales, sed quae ha- 

 buere, eorum longe maiorem partem coniungere firmiter et simul omnem 

 cernere et proponere licuit, quam nobis. Summa igitur antiquitatis in- 

 genia , AESCHYLTJM dico , THUCYDIDEM et ARISTOPHANEM , PLATONEM deinde 

 et ARISTOTELEM et DEMOSTHENEM , et de Latinis cum CICERONE CAESAREM 

 TACiTimque si quis legat, multo propius ad universum ipsorum aevum 

 accedet, et omnia hue spectantia complectetur , quam si nostri saeculi ali- 

 quern scriptorem, qui permulta ea demum lege perspicere valeant, ut a 

 ceteris prorsus aversi hue omnes converterint ingenii vires. Pulchris deinde 

 formis olim magis fere studebant quam nunc solemus, et non pulchris 

 tan turn, sed etiam simplicioribus et quae facilius perspiciuntur , sic in 

 tragoedia, sic in argumentando. Accedunt, quae gravissima fere sunt. 

 Eos quos dixi, et reliquorum aliquos baud magno numero, e quibus HE- 

 RODOTUM et SOPHOCLEM HoRATiuMque et VIRGILIUM et LIVIUM honoris 

 causa nomino, cuncti iam agnoscimus scriptores fuisse egregios, multisque 

 nominibus quam maxime laudabiles: his suus est locus et honos apud ex- 

 cultiorem quemlibet, neque horum scripta umquam prorsus negligentur. 

 Mutabuntur sine dubio hominum opiniones, et prouti de religionibus , 

 prouti de civitatibus regendis existimant, multos saepe recentiores alioquin 

 egregios, at sibi adversantes damnabit unusquisque, aut viliores secum 

 facientes nimium extollet, sed nemo THUCYDIDI rerum cognitionem dene- 

 gabit, aut summam CICERONI eloquentiam laetissimo ingenio coniunctam, 

 nemo sustinebit AESCHYLUM dici abiectum , vel frigidum Ranaruui Aviumque 

 poetam, nemo facile PLATONI, aut Divo illi IULIO coronani detrahet. Cum 

 autem onanes in laudandis hominibus consentiamus, fieri non potest, quin 



