284 E. J. KIEHL, 



etiamnunc et quibus hodieque utimur. Omitto leviora; paucissiina sunt, 

 quae neque inde orta, neque ab istis aliquo nomine adaucta sint. Ea 

 igitur nosse et recte intelligere maximi moment! est , quae cum tot tan- 

 tisque et tarn variis argumentis cohaereant, quibus inde lux oriri , quorum- 

 que intelligentia augeri et potest et solet. Nempe si hoc summa ingenia 

 testata sunt, se simulatque novum quendam sermonem addidicissent , quasi 

 novo oculo sibi instructos esse visos , de nullis id verius esse potest , quatu 

 de iis, quae et formarum amplitudine, et quia dispersi per maxima olim 

 spatia, et quoniani perduraverint in diutissimum aevum, et effectibus in 

 animum humanum , et praeclarissimis scriptis , et innata pulchritudine , et 

 ipsa vi in omnes omnino sermones minus rudes qui etiamnunc usurpantur, 

 nulli alteri neque cedunt et fere comparari nequeunt, qui si reduci possent 

 et cum gentibus communicari, mirum quantum utilitatis afferrent. 



At contendunt multi, et haec est ratio, qua una possunt adversus haec 

 studia argumenta firmiora excitari, tantam iam esse copiam et amplitudi- 

 nem doctrinae humanae , ut et a singulis teneri nequeat , et eius partes 

 praecipuae, omissis ceteris et reiectis, eligendae sint, ut aliqua demum ex 

 farte obviam eatur pruritui addiscendi quam plurima et quam diversissima, 

 ut tandem minuatur ea vis, quae ingenia, iuvenilia praesertim, ipsa doc- 

 trinae mole premens exstinguat. Quorum illud negari omnino nequit, neque 

 hoc absonum est, sed videndum quid inde fluxerit et sequatur. Ne au- 

 tem, interea, nimiam hanc nobis doctrinae copiam animo informemus, et 

 vix sustentandam arbitremur, cui si bona pars addita fuerit, ut iam acces- 

 sura est, non tolerabilis modo sed vel sic haud sufficiens erit habenda. 

 Nempe haec vulgi fere, et ipsorum ignorantium sunt clamores, saepe 

 negligendi, aut quo acerbius pungantur ea ratione oppugnandi qua dicam. 

 Sunt, qui hoc saepisshne ore gerant et ita agere etiam soleant, ut frustra 

 sudare dicant et laborare optimum quemque in rebus sive inutilibus om- 

 nino , sive parvi momenti. Iis iam concedendum est , graviter errasse eru- 

 ditiores , sicubi ilia magna ingenia nobiscum benigne communicare velint , 

 quae demum , et quibus argumentis , sint ista maioris momenti et virtutis , 

 quibus potius vitam nostram adhibere, et in quibus vires impendere de- 

 beam us, nee facile excitabunt, nisi' quae multo etiam plures reiicient quam 

 nunc fastidiunt nostra. Sed ita res iam ad studia privata, et singulorum 



