288 E. J. KIEHL, 



habeamus. Verain hucusque sermonis alicuius intelligentiam non facile 

 obtinebunt nisi paucissimi, aut obtinebunt per studia sermonum Latini 

 Graecique, eorumque indole probe perspecta. 



Ast hunc sibi laborem iinponere, ad hunc finem penetrare item non 

 poterunt nisi parvo numero, iam mihi obiectum iri probe intelligo. Sed 

 loquor de ipsis his paucis. Eos dico, quos sive honestiore loco natos sive 

 per felix ingeniura ex inferioribus emergentes ideo iam instituimus, ut et 

 vitam silentio ne transigant, veluti pecora, et tales fiant, quibus possint 

 res alicuius momenti probe permitti, quibus possit, si singulas artes spec- 

 temus iam de aegro morti eripiendo, vel de repellendis potentium iniuriis, 

 ut cetera vel gravissima taceam, iudicium esse. In quibus item erunt, 

 qui nostram fallent exspectationem, sed annuente Deo Optimo Maximo non 

 omnium ingenia obdormiscent neque peribunt, nee summa nos rerum deci- 

 pit. Hos igitur satis superque vel sic multos, iuventutem mox academi- 

 cam intelligo, cultissimorum nunc prolem, quam utinam mox videamus 

 multo etiam cultiorem. Hanc igitur quatenus non quotidiana unice curabit, 

 et cogitabit etiam digniora quam ut pecunias sibi, et externa commoda 

 paret, eos omnes quos cognoscendi aliquis ardor, et sitis quam dicunt 

 doctrinae exercet, hos volo, eos dico nisi per litteras non posse, nisi per 

 litteras antiquas vere non posse hanc obtinere, sine qua sordet vita hu- 

 mana et languet, rerurn intelligentiam. 



Iam autem hae litterae quomodo sunt colendae, ut sincerus inde animi 

 cultus, et doctrina non inutilis oriatur? Eritne desudandum in vocabulo- 

 rum dudum mortuorum formis, et num hoc generi humane- proderit, 

 MACciusne PLAUTUS dicendus sit, an M. Accius, et fueritne MELETUS 

 nomen illius, an MELITUS, qui SOCRATEM accusavit? Ita enim iam solent 

 acerbe ratiocinari et invidiose, obliti fere nulli omnino disciplinae non posse 

 eiusdem generis minutiora obiici , et non hoc nos contendere , sed id , pro- 

 desse humanioribus , ut SOCRATEM PLAUTUMVB cognoscant. Nenape his etiam 

 est modus in rebus, et certi fines, quos ultro citrove rectum non invenie- 

 tur. Accuratam volumus doctrinam, neque ilia potest minutiora omittere, 

 sed uon ideo ad ftr/.Qo'koyiav recidamus. Qua de re arbkriuni esse non 

 poterit nisi singuloruin in singulis argumentis, et unusquisque pro ingenio 

 suo eliget quae sibi placebunt. Id taiitumniodo probe teneamus, nihil pror- 



