R \ T I 0. 291 



causa sociurn sibi, vel successorem filium. ante onmia cogitet, ma- 

 terve sacro destinet ministerio non satis aptum, quern debuissent prae 

 ceteris cogitare ut felicem, si possint, ei generi adrnoveant, quod ipsi po- 

 terit placere. Deinde, si vel optimi parentes ipsos filios et interrogent et 

 multo demum labore assecuti sint difficillimum illud, quid tandem ipse 

 cupiat puer, quod solent conari quam plurimi at paucissimis tantum con- 

 tingit, occurrit sexcenties, ut hoc vel fieri orunino propter singulorum 

 vivendi rationem non possit, vel ob pueri inscientiam ipsi non sit profu- 

 turum. At tempus urget, necesse est, puer ut iustituatur ea ratione, quae 

 aptum reddat ad artem in qua habitaturus est, neque ipsum aequales an- 

 tecedant. Sic igitur multi coguntur, ut partim nescii quid agant, sero 

 partial, ut iam non possint e quibusdam argumentis eligere, partim vero 

 immature ob mentem puerorum nondum satis excultam, consilium capiant, 

 unde pendebit vita omnis futura. Sapientissima omnium est ratio, eosque 

 felices praedico quibus per optimos parentes illud contigerit, ut secernantur 

 pedetentim et segregentur data quavis opportunitate ea quae omnino^erunt 

 reiicienda, ut reliquis omnibus, quoad fieri potuerit, mens adolescentuli 

 informetur apteturque , ut deinde ne una quidem hora citius , quam om- 

 nino est necessarium, puer ipse dudum praeparatus quam liberrime eligat, 

 et e quam plurimis reliquorum. Hoc et ipsum prodest, et convenit uni- 

 verso ingenii progressui, ab simplicissimis et maxime universis ad singula 

 semper intricatiora tendentis, et fere vitat incommoda inde nascentia, quod 

 electurus sibi aliquis artem disciplinamve quamlibet necessario addiscendi 

 tempore iam careat. Haec autem ratio informandi animi ita, ut maneat 

 ille quam diutissime compluribus satis idoneus, unde tandem haurienda 

 est, nisi ex universa ea rerum notitia, quam litterae praebent? Cetera 

 enim vitae quotidianae, quae eodem ducant, ea nunc nou moramur de 

 studiis et institutione agentes, neque ab ullo commode poterunt argu- 

 mento abesse. Ut autem redeat oratio, unde deflexerit, si litterae haec 

 omnibus praebent, in aprico est, multo magis idem valere de litterarum 

 antiquarum effectu in eos, qui vitam sibi academicam elegeriut, quos 

 praesertim, et fere solos, spectandos nobis surnpsimus. Sunt quidem 

 disciplinae , quae ipsis non apte quidem , at aliqua tamen ex parte careant , 

 neque hoc negabo, eum, qui corpus humanum est remediis sustenturus, 



37* 



