294 E. J. KIEHL, 



LEJive dicam, sed XENOPHONTEM, verbi causa, quam GONSALVUM Cordu- 

 bensem maioris esse moment! nisi Italis et Hispanis contendo , et fateor , ex 

 mea opinione HOMERO magis tribuendum esse ab humanioribus , quam 

 SIEGFRIDCM et CHRiEMHiLDAM , vel qualem illi sibi informarunt scilicet 

 CAROLUM MAGNUM, eoque non magis fabulosum Britanniae regem ARTHU- 

 REM. Quibus VIRGILIUS sordet , et SOPHOCLES, ii ingeniosissinmm qiiem- 

 que e recentioribus scriptorem deligant, sed misere coarguentur, si frag- 

 uientum aliquod medii aevi tenebris ereptum eo solum nomine antiquis 

 anteponant. Equidem me ab Athenarum republica in aliam vel minus 

 elegantem avocari facillime patiar, modo in inaiorem et severiorem, neque 

 a Romanorurn imperio in minus amplum decedere recusabo, dummodo 

 elegantius sit, et aequiores ibi leges inveniamj ad Longobardos autem 

 suos et Gothos et Vandalos non nisi invitissimum trahent illi optimum 

 quemque. Vivendum laborandumque est , hoc satis superque iam et concessi 

 et ipse contendi, in ipsis his temporibus, utpote nunc praesentibus ; at si 

 ad praeteritorum scientiam erit recurrendum, haec nostra antiquitas prae- 

 teriti temporis longe praestantissima continet. 



Est etiam aliud quid e celsissimis, quo splendemus et gloriamur, sed 

 id ipsum adeo praeclarum, ut nee sine omni invidia dici fere possit, nee 

 possimus nisi paucissimi nostrum longe excellentissimi hanc laudem tueri. 

 Exsultans videmus saeculum nostrum, quod inventorum copia, et humani- 

 tatis latissima diffusione, et libertatis favore, et pacis etiam nuperrime 

 beneficiis, et bellis iam gravissimis magnificentissime gestis, et gentium 

 consociationibus , rniraculis monumentorum , et artium laetissimo flore et 

 nunc quam maxime conspicuo condecoratur. Sed haec omnia num quid 

 afferunt, ut veram virtutem, animique praestantiam et cum innocentia 

 dignitatem retineamus? Afferunt sane quam plurima, et ad ultimam fere 

 plebem usque iam exagitantur facinora quaevis, dum animi vitia sic aggre- 

 diamur efficacissime, ut probe vivere uniuscuiusque interesse curemus. 

 Dum autem gravia haec sint adminicula, et prorsus non speruenda, ipsum 

 rerum cardinem et id quod caput est neque tangunt neque curant. Anno- 

 tabo brevissime, quod in omnium sive ore iam erit, sive animo. Nae ista 

 humanitas latissime sparsa non prohibuit, eheu, quo minus solio exturba- 

 retur vicinae alicuius nationis rex geuerosissimus, non prohibuit, quo mi- 



