298 E. J. KIEHL, 



rnulto quam nunc angustioris, letali amplexu contenderint potentissimae 

 civitates, quinam bello Punico classes perdiderint , v et antiquitatis istas 

 Syracusas, ubi Atheniensium in omne aevum miserabile imperium, eheu, 

 ingenti ruina collapsum est. Haec autem nos philologos, et verborum 

 unice sectatores" grammaticosque abiicere perhibent invidi quidam sive 

 rerum baud satis gnari, quibus tamen fidem non denegavit imprudens 

 forsitan unus et alter, per quern latins serpat perversa opinio. Nee tamen 

 me ipsum magnopere disturbant istiusmodi querelae ; sciunt enim et probe 

 tenent, si qui me cognorint, istis me realibus nimium fortasse temporis 

 et studii iam insumpsisse. At nos neque iurisconsulti sumus , ut de du- 

 odecim tabulis, vel de IUSTINIANO commode agamus, neque archaeologi , 

 ut de gemmis, et vestimentis veterum, deque eorum conclavibus vehicu- 

 lisque simus iusto magis solliciti , aut moderamur rempublicam , quae 

 peius castigari nequit, quam si philosophis regenda tradatur: abstinendum 

 est a re militari, ne Phormiones fiamus, neque argentariorum more tern- 

 pus terendum in expoliendis aliquot denariolis , qui veteris ex orbis interitu 

 superfuere; grammatici sumus, et tradimus grammatioam. At qualem, 

 cuiusque generis? Verbo absolvam, utriusque serrnonis, qui adhuc orbi 

 terrarum imperitavit, sermonis divitissimi, pulcherrimi et maxime absoluti 

 quern humanis umquam usibus inserviisse novimus, et alterius ems, cuius 

 iugum, olim intermortui, nunc demum dubitanter exuimus aequalium e 

 nostratibus audaciores. Earn vero rerum intelligentiam , si quid boni inerit , 

 harumque opinionum partem satis magnam COBETO me debere, uon tan- 

 turn non diffiteor, quin immo glorior et praedico, dummodo eius" laudis, 

 quod ipse omnium primus moniturus esset, pars aliqua et satis ampla 

 recidat in egregu huius viri iam amicos, eiusque, ut mei, duces et ma- 

 gistros , in BAKIBM , GEELiunque et PEERLKAMPIUM , summos viros , deinde 

 in heroes istos remotioris aevi, in CASAUBONUM et BENTLEIUM, in HEM- 

 STERHUSIUM et VALCKENAERiuM nostrates, et summum ilium GRONOVIUM, 

 civem iam meum , cuius in LIVIUM suum , qui mihi item in deliciis est , 

 praeclarissima inventa quo me animo censetis ex ista cathedra retractare, 

 quae post longam doctorum seriem mihi iam tarn clispari domino tradita est. 

 Sed amium rapit hora diem , et id commonefacit , auditores , ne vestra 

 patientia, et intentissima mihique gratissima animi attentione iusto diutius 



