300 E. J. KIEHL, 



. 



destituamur, quibus sine animi human! maximo detrimento carere non 

 poterit sequens aevum, nobisque iam proximum, sed ut eo tantummodo, 

 ubi gravissimus imminet casus, ut eo, ubi iam rudera sola supersunt, eo 

 demum, ubi omnes consentiunt ruinam esse proximam, ut eo saltern sub- 

 sidia mittantur, neque desint vires etiamnunc superstites ad opem feren- 

 dam. Haud iniuria id homines et callidissimi semper elegerunt, quod 

 mordicus retinerent, et prudentissimi , quod unum flebiliter lugerent cor- 

 ruptum , cui corrigendo omnes animi vires impenderent. Arduus est hie 

 labor, fateor, nee cito peragi poterit, aut in paucis planisve argumentis 

 versatur, sed dignissimus est, in quo vitae finem et curricula ponamus, in 

 quo peragendo aut victoriam denique adipiscamur, aut ingruenti licentiae 

 sirnul cum bonis omnibus acerrime resistentes obstemus dum fieri poterit, 

 eiusque exitiabilem adventum quamdiu omnino licebit retardernus. Nempe 

 hoc satis dici non potest, et multum vereor ut satis credatur, ob hanc 

 licentiam magis magisque invalescentern in summo iam periculo versari in- 

 stitutionem iuventutis in patria nostra universam, et hanc etiam academi- 

 cam, quae si aut pereat, aut quod eodem redit et multo magis vereor, 

 torpido languore obdormiscat, iam Boeotiae haec patria, quam Athenis, 

 similior fiet , quae contra si locum suum servare sciat , et retineat ex anti- 

 quioribus laudabilia , nee suum aevum ignorans et aequalium studia formas 

 quidem et speciem mutat, sed retinet praestantissimum illud et immortale, 

 ut viris vere egregiis committatur docenda haec iuventus aptissima ratione 

 utilissima quaeque, si curatur denique, ut et praestantissimi doceant, et 

 ratio docendi multo melior exsistat atque nunc est , et ipsa iuventus ceteris 

 etiam adminiculis sustentetur, quae rerum intelligentia demon strabit , nil 

 fere cogitari potest adeo praeclarum, quod ita sapientissime agens civitas 

 nostra non assequetur. 



Moderatores huius Athenaei, vosque decurionum collegium! Vestris 

 suffragiis in hanc cathedram vocatus, id iam vobis etiam debeo, ut baud 

 iudignum vos selegisse demonstrem. Quod me omni vi conantem spero 

 videtis, et porro conaturum vobis spondeo. Sic autem agam, ut et vobis 

 tribuam honorem, qui multis nominibus debetur, et servem quam unice 

 diligo, cogitandi, et dicendi, et quod maximum est agendi libertatem, ut 



