R A T I 0. 301 



hie quoque liceat modeste tamen ehev&eQOOTOfieiv. Qua libertate eo liben- 

 tius utar, quoniam neque vos ideo me effecistis, qualem creastis, ut pro 

 antecessore adulatorem haberetis, nee dum aequus ero dicere aliter possum 

 quam multa vos laudabilia iam efFecisse, dum supersunt etiamnunc paris 

 momenti fere plura. Sed haec addenda esse et ego suo tempore non reti- 

 cebo, neque vos leviter negabitis, at die festo de iis sermo longior ne fiat, 

 neque ullum ego fecissem , ni palam voluissem profited , qualia -vestrae 

 benevolentiae iam debeam, et quanta porro ab eadem benevplentia exspecto, 

 certo profutura bonis litteris, iuvenibusque nostris. Quod ut faciatis, be- 

 nigna vos fata servent , te praesertim , venerande MOLHUYSEN , quern otium 

 et quies ista, quibus te permissum inviti vidimus, utinam corpore mox 

 vigentem reddant, ut possit laetus quoque animus ad pristinum florem eo 

 splendidius redire, quo minus nos iuniores hucusque intelligamus , hoc 

 tuum ingenium languere, nee sibi par iam esse, quo magis exspectemus, 

 quid demum vegetus valeas, quern languere non nisi fando audivisse nobis 

 videmur. Ego autem, quod et tibi et ceteris dictum volo, utut sit, omni 

 vi annitar, ut dignum me evincam hac cathedra et Athenaeo Daventriensi , 

 ut vobis, qui me in candidatorum numerum recepistis, ut honestissimo 

 decurionum ordini, qui me natu minimum prae illo numero renuntiavit. 



Qua in re mirum quantum profecisse me arbitrabor, tibi si probatus ero, 

 qui illustrissimo collegio praees, amplissime COST JORDENS. Equidem probe 

 sentio, non huius loci neque ex mea persona esse, ut tuas laudes cele- 

 brem, casque praedicare aggrediar animi dotes, quibus splendes, propter 

 quas te amamus, quicumque cognovimus, et in quibus sunt, quarum 

 mentio sufficit ut ab incommodo retineamur conamine. Et forte superbius 

 agerem neque essem ferendus , si advena civibus tuis exponerem , quae 

 nondum nisi ex parte, et ab ipsis fere cognovi. Ea vero dicere unicuique 

 licet et ego ad id valeo, quae et cuivis innotuere et omnibus bonis pro- 

 bantur. Ideo igitur tibi prae ceteris probatum me volo , quoniam a te prae 

 ceteris iudicium exspectare licet tot nominibus accuratum, quale vix a 

 quoquam alio. Dum enim reticeo , quae ipse attulisti ad stationem qua te 

 suspicimus, ea commemorare licebit, quaecunque ad te attulere honores, 

 quibus insignitus es, et studia vitae, quatenus ipsis illis honoribus pro- 

 duntur. Tu igitur ut iurisprudentiam eaque studia probe nosti, quibus 



