R A T I 0. 303 



Vos autem dura alloquar, adolescentulus rursus mihi videor, amplissimi 

 viri, HENRICE JORDENS, cuius strenuae , et indefessae, et vere virili rationi 

 vitae fere dixerim invideo, et tu, cuius viridem senectutem soleo adrni- 

 rari, honoratissime VAN DELDEN. Quos respiciens et praedicans paucissi- 

 mis tamen absolvam. Alteri enim vestrum probe scio, non verba et voces 

 magis placere , quam quo facto opus est , et tu venerande senex nobis sal- 

 tern cunctis avide te audientibus parum abest, quin nimium memor videa- 

 ris illius ex remotissima antiquitate praecepti, quod loquelam cum argento 

 componit, sed auro contra carum dicit, qui tacere sciat. lam liceat ut 

 rnea vice te verbis et HOMERI et tuis compellans memoreni faciam eius iov 

 y.al dnb ykaiaaqs ft&iros yhvxtcov QSSV avrjj contingat, ut te quoque 

 per tres hominum aetates salvo et superstite laetemur. Vos mihi uterque, 

 dum aderint vires, dum erit laudanda voluntas, fa vere, ut facitis, meque 

 adiuvare velitis. 



Disciplinarum antecessores , collegae iam coniunctissimi ! Ultimus in ordi- 

 nera vestrum, aetate etiam fere minimus hue access! , sed in vestra con- 

 iunctione et aetatis, et studiorum, et omnium quae benevolentia tollere 

 potest discrimen evanuit, et turn demum sese ostendit, cum varia doc- 

 trina et inultiplici eruditione non erranti modo comiter monstratis viam, 

 sed novas etiam vias ostenditis et ea facitis plana , quae sine auxilio vestro 

 rugosa fuissent et invia. Quod ni ita esset nt sentio, ea coram te dicere 

 non sustinerem, carissime VAN DER WILLIGEN, qui fucata quaevis et adul- 

 terata odisti, quern in dies magis diligo, et quocuoi si consentio, multum 

 iam profecisse mihi videor; hoc enim quotidie magis intelligo, quantum 

 ingenio valeas et tranquillo utilique vitae tuae cursu, neque omnia opinor 

 perspecturi sumus et sensuri, qualem te habeamus, nisi cum aliquando 

 te carendum erit. 



Nos, optime VAN VLOTEN, eo oppido caremus, quod mihi saltern quasi 

 altera patria fuit , et in cuius beneficiis semper recensui quod retinere licuit , 

 ut te cognoverim tuaque uterer consuetudine. Tu mihi in posterum etiam 

 serva, quani ostendis benevolentiam , frui pergam ingenii acumine quo 

 splendes , et ilia inultiplici tua et eleganti eruditione quae probe tenet et 

 iamdudum exercuit HESIODEUM illud, yehovts a^coarot e'xiov, 

 de nrjot. 



\ 



