314 L. M U L D E R 



4 



vakken mij heb voorgeschreven , en toen uitvoerig heb ontwikkeld, in wel- 

 ken zin ik aan deze inrigting botanic, warenkennis en pharraacognosie do- 

 ceren zou, heb ik het niet ongepast geoordeeld bij gelegenheid van de 

 plegtige aanvaarding van het hoogleeraarsambt uiteen te zetten, waarom en 

 hoe wetenschap voor den landbouw nuttig kan zijn. En des te gereeder 

 heb ik dit onderwerp gekozeu, oradat twee van de vakken, die ik hier, 

 behalve meer, moet onderwijzen, uit den aard der zaak mij zeer veel met 

 landbouw in aanraking doen komen. Verleent inij uwe welvvillende 

 aandacht, die ik in hooge mate behoef, als ik ga spreken over wetenschap 

 en landbouw. 



In den laatsten tijd heeft men er steeds meer en meer naar getracht 

 wetenschappelijke feiten op het gebied van den landbouw toe te passeu. 

 De praktijk is daar tegen meermalen opgekomen en heeft menige hinder- 

 paal in den weg gesteld. De oorzaak van dit verschijnsel wijs ik aan met 

 de woorden van STOCKHARDT, als hij, sprekende over de bezwaren, die de 

 praktijk heeft opgeworpen, zegt: // Zonder strijd en weerstand zijn nog 

 // nooit nieuwe denkbeelden in de werkelijkheid overgaan , die eene veran- 

 //dering van het bestaande ten doel hadden. Buitendien is ook de weg, 

 // welken de beoefenaars der wetenschap insloegen , om haar in het leven in 

 //te voeren, niet steeds de goede. Het was voorbarig van de ivetensclap 

 // (theorie) hare wijzen van beschouwing, hare denkbeelden en aanmatigin- 

 //gen zonder voorafgaand praktisch onderzoek voor ontwijfelbare waarheden 

 //uit te geven, en uit op zich zelve staande daadzaken op eenmaal alge- 

 //meene besluiten af te leiden; het was onbillijk van de wetenschap, der 

 //praktijk aan te raden, dat zij aan de uitspraken der eerste onbepaald 

 // geloof moest schenken en dat zij hare oude stokpaarden , die reeds zoo 

 // dikwijls juist gebleken waren , eensklaps verlaten zou , om op eenmaal 

 // met luide trom het nieuwe leger in te trekken ; het was onverstandig van 

 n de wetenschap , dat zij de praktische ondervinding gering achtte , ja zelfs 

 0verachtte, in plaats van deze te gebruiken; dat zij in het algemeen eene 

 //praktische wetenschap meende te kunnen worden zonder eene naauwkeu- 

 //rige kennis der noodige praktijk en zonder een naauwer aansluiten aan 

 // die praktijk , dat op die wijze alleen mogelijk is. 



