C 



rum quemvis morbum a praeternamrali nervo- 



rum actione derivabat. In nervis fundamentum 



ponebat plurium , et momentofisfimoriim fymp- 



tomatum, unde concludebat omnes morbos 



quodam fenfu , morbos nervofos dici posfe. 



Animadvertebat interim distinguendos esfe mor- 



bos manifeste nervofos (i), ab iis quorum 



obfcura est nervofa origo. Quatuor igitur 



Metaftafeos cafus ponic quorum primus est, 



ubi morbus manifeste nervofus in aiium eius- 



dem generis transit , quo in cafu , quoniam de 



materiae migratione cogitari nequit , reactio- 



nem morbofam nervi cuiusdam in alium ner- 



vum ., vel in totum fystema translatam esfe ex- 



istimat] (2). Alter cafus est , ubi morbus ma- 



nifeste nervofus in obfcure nervofum v. c. in 



abnormalem quamdam fecretioncm mutatur. 



Ad hunc cafum probandum , argumentum pe- 



tit 



re J. C. R e i 1. Vcrfio germanica hie itivenitur Disfert. 

 Acad. titulo J. C. Reil, Refp. A. Neumann, Halae 

 1792. Conf. ^orro Journ. der Erfind. VII. p. 55. J. C. 

 Reil, von den Ferfetztingen der Krankheitsmaterien , b:- 

 (onden von den Mtlchverfetziwgett. 



fi) Quos etiara morbos nervofos fine materie vocave- 

 runt , licet ipfe R e i 1 i u s coniicit fluid! nervei acritares 

 aliaque vitia horum morborum . caufiftn fistere posfe. 

 Journ. der Erfnd* VI. p. 72. 



(2) 1. I. p. 89, 90. 



