C 40 ) 



hominem nnte mortem did posfe beatum (V/). 

 Mac igitur ratione ad virtu tern excitare fludet 

 homines , eaque deinceps monita exemplis pro- 

 bare iiiftituens , egregia inducic epifodia. Quum 

 enim Solonem induxerac Croefum monentem 

 ne beatum fe haberct , utpote divitiis excellen- 

 tem , ita mine discurilone quadam nos docet 

 quam parum ad veram felicitatem condticant 

 divitiae ; idem enim , qui fe omnium longe fe- 

 licisfimum-putaverat hominum, et ita infolenter 

 fe gerere folebat ,- fortunae nunc calamitatibus 

 nobis proponittir a fummo felicitatis fastigio 

 repulfus. Croefo enim fomnium oblatum erat, 

 alterum fibi filium ferrea cuspide periturum 

 esfe. Pater autem , quamvis etiam fumma ope 

 niteretur , ut hoc a filio averteret malum , fa- 

 turn tamen evitare non poterat. Qui enim 

 Ipfi , altero utpote filio muto , carisfnmis 

 erat Atys , idem ille Adrasti deinceps occi- 

 ditur iaculo. Croefus vero etiamfi turn iam 



non 



libelli de maligintate Herodoti, qni post eius habetur Gall, 

 edit. Denique ita Herodoti de divina providentia expli- 

 candam esfe opinioncm fatis fuperque ex iis patet, quae 

 habentur Lib. III. C. 108. 



(a) Ilanc fententiam certatim qnafi adhibnerunt anti- 

 qui et imprimis tragici. Vid. ex. gr. Sophocles in Oe- 

 dip. tyr. vs. 1528. et Euripides in Androm. vs. 100. 

 in Troad. vs. 511, in Elect, vs. 960. et in Heraclid. vs. 860. 



