C 10 ) 



turn , qui relicta parte primo affecta in alteram 



transcunt (i). 



'AxcfTKtyeos fynonymum fere videtur 



trt; , fi conferamus locum G a 1 e n i : 

 ytvfrai QTKV T%<; irporepye voufftu 

 srspv yivsT&t," et ipfius H i p p o c r a- 



t i s verba : ttsTUTriirTci Tctie tx, 5rA/f/T/3f^ el$ 



5? xauffov, %%} SK QpfviTibos d? irsptirveuftovi-* 



n" CO- 



Aliqtiando coniungic Hippocrates voces 



txffssaffisg ec (AST&s&Tiss (3) , quarum differen- 

 tia , teste G a 1 e n o in eo est , quod abscesfas 

 (esirosaffts) iudicium facie, aegrumque omni mo- 

 lescia liberat , (Aerxfatris vero aliarum accesfio- 

 mim et dolorum principium habet (4). 



Sed forfan de ipfis Antiquis eorumque doc- 

 trina quamvis parum , fatis tamen dictum est. 

 Symptomata fedulo obfervantes et attendentes 

 parum in caufas inquifiverunt et rationes, qui- 

 bus ipfa haec Metaftafis perageretur , quippe 

 quae a fenfibus remota est et obfcura. Animad- 

 vertendum autem videtur, rudiorem atque 



im- 



(1) Conf. C. Sprengel, Apologie des Hipp. T. II. 

 p. 126. 



(2) Lib. I. Epid. p. 360. . 



(3) De ratione victus in morbis flcutis , p. 401. 



(4) F o e f i u s , Oecon. Hipp. I. 1. 



