( 40 ) 



ncs et dcclinationes pro variis locis , mirifice 

 iliac cum obfcrvationibus congruunt , ex quo 

 verofimile fit, hanc hypothefin fimplicisfimam 

 plus esfe quam mcram hypothefin , et revera 

 aliquid de magiietismi terrestris origine et di- 

 rectione definire. Per fe pater, nihil differre, 

 utrtim centrum hoc magneticum fpectes tanquam 

 verum magnetem , qui vim fuam exferat in acus, 

 an vero tanquam punctum , e quo vires magne- 

 ticae coniunctae totius telhiris agant , qucmad- 

 admodum e polis laminarum magneticarum 

 emanet vis totius laminae. 



Hac hypothefi igitur explicatur, cur incli- 

 nationes in aequatore magnetico nullae obfer- 

 ventur, cum polus borealis et auflralis centri 

 htiius magnetic! aequalcm vim attrahentem ex- 

 ferunt in polum auftralem et borealem acus. 

 Hinc confpicuum fit , cur a parte aequatoris 

 Jboreali polus centri borealis maiorem vim exfe- 

 rat quam auflralis, polumque adeo auftralem 

 acus deprimat ; cur eo maior fiat inclinatio , 

 quo magis ab aequatore recedas , tandemque 

 verticalem asfumat pofitionem acus , ubi fis in 

 axi magnetis huius terrestris. Hinc intelligi- 

 tur , cur obliqua huius magnetis pofitio decli- 

 nationem variam acui tribuat variis in locis. 

 Hinc motus huius centri fingulorunr locorum 

 declinationem magneticam mutat, Hinc certum 



fie- 



