fieret , intenfitates magnetismi decrescere , rcr- 

 fus aequatorein , ubi remotior erit acus a cen- 

 tro telluris , quam apud polos. 



Unicum autcm hoc centrum tnagneticum non 

 fufficit ad explicanda phacnomena omnia incli- 

 nationis et declinationis. Turn enim aequator 

 magneticus deberet revcra circuli formam habc- 

 re , turn ab utraque huius aequatoris partc lio- 

 mogenae esfe deberent variationes. Quocl noa 

 ita fit. Si enim curfum aequatoris magnetic! 

 perfequamur ; quantum eius forma in mari Pa- 

 cifico differt a circular! ! Verum hac ipfa diffe- 

 rentia inducimur , ut crcdamus in vicinia maxi- 

 mae eius inflexionis aliud quoddam centrum 

 magnetictim adesfe, minori quidem vi , quam 

 centrum primarium , fatis tamen validum , uc 

 per omne fere hemisphaerium illud vim fuam 

 ostendat perturbatricem. Centri huius poiltio 

 et vis accuratis experimentis definiendae erunt, 

 ut ex eo computari etiam illis locis posfint: 

 phaenomena acus magneticae. Semel admisfa 

 eiusmodi centro , in aliis etiam locis centra 

 aliqua fecundaria disponere poterimus , ubi il- 

 lorum praefentiam requirere videtur declinatio- 

 nis et inclinationis irregularitas ; quae centra 

 varia vi magnetica lint praedita. Haec centra 

 pro maiori intenfitate et minori disltantia, ma- 

 iorem habebunt vim in acum magneticam. Vi- 

 res 



