lus ncus auftralis dcprimitur , a parte auftrali 

 boreal is. Primum quidem aequabilitcr augen- 

 tur inclinationes , certe in hac tcrrae parte , 

 ubi fere circuli formam habct acquator magne- 

 ticus ; ita ut-lineae, in quibus inclinatio fit ae- 

 quails, fere parallelae fmt huic aequatori. Non 

 vero Temper ita procedere differentiam inclina- 

 tionis , obfervationibus patet. ' Scilicet fi prius 

 obtineret , polus huius aequatoris , ex quo vis 

 magnetica attrahens borealis exiret , fitus esfe 

 -deberet ad long. occ. 25. et lat. bor. 76. cir- 

 citer, atque in hoc loco acus magnetica verti- 

 calem asfumeret pofiuonem. lam vero ibi po- 

 lus telluris magneticus borealis non invenitur. 

 Scilicet Phyfici Angli , qui a. 1818 fecerunt 

 iexpeditionem in regiones polares arcticas , in 

 dat. bor. 76. , in long. occ. 63. obfervarunt 

 *acus magneticae directionem, et rcvera inclina- 

 tionem obfervarunt 84 , declinationem vero , 

 quam ex nostra asfumtione orientalem obferva- 

 re debuisfcnt , invenerunt occidentalcm , et 

 ^7 adeo. Unde apparet polum magncticum 

 borealem telluris revera magis occidentem ver- 

 fus haberi ^ quam ex pofitione aequatoris mag- 

 netici fuspicari liceret , itaque inclinationem 

 aequabiliter augeri non posfe , quod etiam non 



fieri obfervationibus eonftat (i). 



Quod 



(i) Vid.de his omnibus B i o t , Pr. tlem. II. p. 85 fqq. 



