Quae qtiidcm , quamvis eius curfum nondum pro 

 fecuti fint navigatofes , veroiimiliter etiam ulte- 

 rius progreditur; cum enim a varia parte ha- 

 rum linearum varia obfervetur declinatio , nu- 

 merus illarum linearum par lit necesfe est, 

 quemadmodum rite obfervavic Humboldtus. 



Ab his lineis qui recedit declinationem fen- 

 fim fenfimque augeri obfervat, donee maximum 

 quoddam attigerit , a quo denuo fenfim immi- 

 nuitur, tandemque, cum ad alteram lineam per- 

 veneris, nulla fit. Lineae maximae declinatio- 

 nis , intermediae fere inter lineas nullius decli- 

 nationis, formam habent non minus irregularem r 

 in his autem ipfis lineis declinationes univerfe 

 crescunt, quo propius accedant ad alterutrum 

 polum terrae. Maximam declinationem in par- 

 te terrae auftrali obfervavit C o o k i u s 43. 45' 

 ad long. occ. 93. 45' et lat. auilr. 60. 49'. 

 In parte mundi boreali idem maximam declina- 

 tionem obfervaverat 36 19'. ad long. or. 161*. 

 et lat. bor. 70. 19'. Recentiores obfervatores 

 Angli , prope polum cum venisfent , obfervarunt 

 declinationes 90. a. 1818 et 1819 (i) , nuperri- 

 me vero , ad multo maiorem etiam long, et lat. 

 ultra 200*. 



Neque folum variis locis varia est declina- 

 tio, 



(i) Vid. B lot, Trait. 4e Pkyf. III. p. 134 fqq. et 

 Pr. &lem. II. p. 88 fqq. 



