Variatio haec diurna aestate quoque maior esc, 

 quam hieme. Sic v. c. Parilii maximae varia- 

 tiones diurnac aestate obfervantur 13' ad 16', 

 minimae hieme 8' ad 10', (i), 



Praeter hanc progresfionem declinationis , 

 eiusque variationes annuas ct diurnas , nonnun- 

 quam etiam fubitas variationes experitur decli- 

 natio. Sed fi in prioribus aliqua adhuc regula 

 esfct confpicua, in posterioribus nullam obfer- 

 vamus (2). 



Inclinationem acus non minus mutationi fub- 

 esfe , quam declinationem , ex variis obferva- 

 tionibus apparet. Sic v. c. Sparendammi erat 

 inclinatio priore parte a. 1772, 69. 16', poste- 

 riore 69. 26; priore parte a. 1773, 69. 54% 

 posteriore 70*. 24' et in fine anni iam 71. (3}. 

 Londini erat a. 1775, 72. 30' eta. 1805, 70. 21'. 



Ad 



imiverfales In I. tradidimus , cum phaenomena nobis non 

 fint ex remotisfimis fontibus haurienda , fed tantum de- 

 fcribenda. Qui igitur prolixius hac de re aliquid legere 

 cupiat , hoc ipfum adeat opus. Vid. etiam idem auctor 

 in opere Mem. fur Anal. de FElectr. et du Magn* T. 

 III. p. 4 fqq. 



(i) Vid. Biot, Trait, fa P'tyf. III. p. 141. 



(s) Ilarmn variationum irregularium innumeras tradidic 

 obiervadones van Swinden, Mtmoircs etc. T. III. 

 70-80. 



(3) Van Swinden, RtcJi. etc. p. 509. 



