c 99 y 



dum erit : num inprimis apud auditores augen* 

 da fit librorum facrorum cognitio, etveneratio, 

 an vero unius alteriusve , quae ad religionis 

 doctrinam pertineat , partis notitia ; utrum ma* 

 gis ipfa facrarum literarum explicatione indige- 

 ant, et admonendi fmt ad illas inquirendas et 

 in vitae ufum adhibendas ; an vero ad virtutes 

 quasdam adducendi et a certis vitiis fint dehor* 

 tandi. 



Inprimis quoque oratorem oportet fpectare 

 intelligentiae , iudicii ac memoriae facultatem , 

 qua inftructi funt auditores. Nam , non folum 

 est quaerendum, quid fcire et tenere debeant, 

 fed pariter , quid intelligere , diiudicare et tene- 

 re posfmt. Maximum nempe, hac in re, inter 

 diverfos auditores intercedit discrimen. Aut 

 maximam partem rudiores funt et inculti ; auc 

 magis eruditi , ad res percipiendas aptiores. 

 Etfi igitur cunctis his eadem funt proponenda, 

 quae ad veram religionem pertinent ; et femper 

 perfpicuitati (i) ftudendumest ; aliis tamen ma- 



(0 Hanc enim orationis virtutem Quinctilianus 

 merito primariam appellavit , et egregie fie defcripfit : 

 Nobis , inquit , prima fit virtus perfpicuitas, pro- 

 $ria verba , reef us ordo , non in longum dilata conclufio. 

 Nihtl neque defit , nee fuperfluat ; it a fermo et doctis pro- 

 babilis et plarnts imperitis erit. Inft. or. c. II. p. 677. ed. 

 u r m a n n. 



G 2 



