C 



ncs facrae habentur , fere ratio , ut maior eorunt 

 pars lit parum docta ct erudita ; plerique enim, 

 totos dies munibus laborando et fabricando , 

 (ibi fuisque victum quaerunt , rebusquc dome- 

 ilicis aut publicis curandis occupati, minus ap- 

 ti et asfueti funt animo et ingenio excolendo , 

 ccrte ab asfidua rerum , quae fola mente perci- 

 piuntur , contemplatione esfe folent alieniores. 



Hi igitur , pro ingcnii , quo valent , medio- 

 critate, maximc attendunt res fenfibus fubic- 

 etas , iisque moventur et delectantur. Quin 

 etiain, propter asfiduam rerum terrellrium curam, 

 difficulter admodum ad altiora et divina efcen- 

 dunt. Neque adeo facile rei unius meditationi 

 din inhaerent , aut mentem oratoris , in expo- 

 nendo dcfiniendo , enuclcando et defendendo 

 fingulari argumento, paulo fubtilius verfantis^ 

 asfequuntur. Quo fit , ut , licet initio ad ora- 

 torem audiendum animum attendant, dcinde ta- 

 men facile deficiant, nifi identidem habeant , in 

 quibus paulisper quafi quiefcere ac mox men- 

 tem denuo intendcrc posfint. 



Itaque doctor et orator Christianus, eiusmo- 

 di auditoribus inprimis fuecnrrat , ut hi tandem 

 aliquem ex ipftus orationc percipere posfint 

 fructum , eoquc omnes intendat vires, ut ne 

 prorlus illorum aberrant cogitationes , fed in 

 ipfo oratoris fcrmone habeant auditores , qui- 



bus 



