bus capiantur, teneantur totoque fmt infix! 

 animo. 



Huic antem propofito egregie proderit ea , 

 de qua mine agimus , orationum ratio. Ete- 

 nim (quod iam in Introitu univerfe monui- 

 rnus) hoc inprimis modo , habent ipfi audito- 

 res totius oracionis confpeccum , et veluti filum , 

 ad quod ab oratorc ducantur. Habent in mar 

 nibus Codicem Sacrum , quern continuo infpi- 

 ciant , quippe e quo omnis pendeat oratio la- 

 era , et qui ' orator! non tan turn univerfe argu- 

 mentum dicendi praebcat , fed cuius ille vestigia 

 accurate adeo fequatur. 



Si autem orator hue vel illuc digrediatur , 

 auditorcs eo facilius ilium asfequentur , quo ci- 

 tius ad verba loci praelecti reg-rediatur. Et , 

 hac quidem ratione , ipfa ilia , quae ab oratore 

 traduntur , auditor! multo clariora fient et di- 

 lucidiora. Ea enim magis fibi veluti propria 

 reddet, quum fuis ipfe oculis ilia viderit e Co- 

 dice Sacro eruta , quumque ex literis , quas 

 adfpiciat , egregia ^quaeque monita ct praecepta 

 ducta esfe menrinerit. Quae praecepta fpon- 

 te fua , iusto ordine , in eius animum funt red- 

 itura , dummodo , e fingulis loci praelecti 

 partibus , rectc dispolita 5 et fuo quaeque loco 

 explicita fuerint. 



Quod ipfum quantopere valeat ad auditorum 



me- 



