C 



textu fumebat, iusto modo interpf etabatur , fi- 1 

 irmlque argumentum ? quod eo continebatur , 

 exponebat. Praeivic deinceps E w. Hol- 

 lebeekius, (i) concionandi modum, qui 

 apud multos fuae aetatis Oratores in ufu 

 erat, valdc improbans, editis tribus disferta- 

 tionibus , de Optimo concionandi modo, quibus 

 id egit, ut orationum S. genus commenda- 

 ret, quod nomen habet ab Anglis. Hinc vero 

 graves ortae funt lites. Alii modum ab eo 

 commendatum vehementer impugnarunt , (2) 

 alii earn flrenuc vindicarunt : (3) quapropter alii 

 eum imitati funt , (4) alii eum neglexerunt. 



Cnni' 



(1) Theol. Prof, in Acad* Lugd. Batava , ubi a. 1768. 

 fuas disfertatt. edidit. 



(2) Quos inter Mich. V e r b o o m , qui Eplftolam 

 dedit ad Virum -Cekbcrr. E w. H o 1 1 e b e e k , de aliquot 

 in elm Dhfertatione locis. Dordr. 1770. et TacoSibeli- 

 u s , V. D. M. Goudanus , qui limiliter dedit ad Ct. 

 Virum de optjmo conciomun genere amicam Epiftolam , 

 Goudae, 1770. 



(3) Eum defendcrunt Cenfores in N. Vaderl. Letter - 

 oeff. D. V. bl. 200 -2 12. quibus tarn en denuo fefe oppo- 

 fuit T. Sibelius, in Epiflola 'fanrillari ad auctores 

 libri , cuitts tituhis est : V a d. L e 1 1 e r o e f. 1771 



(4) Inprimis hanc rationem commendare fluduit exem- 

 plo fuo P, Chevalier, qui edidit : Zestal van Kerkel. 

 Redevoeringen over fommige algemeene gronden de 



quibus vero multorum crlminationibus fefe obiecit. 



