( 37 ) 



Ad hoc autem genus orationum facrarum , 

 plurimas ex antiquorum homiliis esfe referen- 

 das, monuimus in confpectu historiae , Introi- 

 tus . IV. tradiio, ubi vidimus quoque, pri- 

 mis facrorum emendatorum auctoribus illud ge- 

 nus fuisfe ulitatum; deinceps vero magis arti- 

 ficiofe fuisfe inftitutum , cum a primis Reforma- 

 tis Gallis, Helvetiis aliisque, turn maxime a 

 Nosrratibus, a quibus adeo Belglcae methodi 

 accepit nonien. 



Hanc methodum plurimi , praefertim ex an- 

 tiquioribus , qui , in patria nostra , homiletica 

 dederunt praecepta , fuis tradiderunt fcriptis , 

 ut van Til, van den Honert, van Al- 

 p h e n , L a m p e , K n i b b e, alii. Commenda- 

 vit ilium Cl. V i c r i n g a ; oppugnavit E w, 

 H o 1 1 e b e e k i u s ; verum a Verboomio, 

 S i b e 1 i o aliisque ilia defenfa et etiamnunc 

 cgregiorum quorundam virorum exemplis mo* 

 nitisque commendata est. 



Quare etiam hoc genus , licet non amplius 

 Nostratibus proprium dici posfic, cum in aliis 

 orationibus S. fupcrfles manlit , turn maxime in 

 eiusmodi. orationibus, quae, ad antiquorum in- 

 primis homilias compofitae, lingua vernacula, 

 dicuntur B-ijbeloefeningen. 



Et fie quidem hoc , quod in quaestione pri~ 



mo 



