C 49 ) 



tlco et morall tractando, varic disponunt et 

 dividunt oradoncm. 



Omnia haec tandem , postrcma orationis par- 

 tc , convertuntur ad excitandum alcndumvc pie- 

 tatis virtutisque fttidium apud auditores ; vel 

 etiam fingulis orationis partibus adduntur , quae 

 hue fpectant. 



Hoc orationum facrarum genus exhibent plu- 

 rlmae, cum vctcrum , Chryfoftomj, Au- 

 gust i n i , homiliae facrae , turn et L u t h e- 

 r i , C a 1 v i n i aliorumque. Hue quoque per- 

 tinent plurimorum apud nostrates antiquiorum 

 orationes S. quos inter maximc Vollenhovii, 

 B r a n d i i , aliorum. Inprimis vero Hoc genus 

 M o s h e m i i exemplo praeceptisque apud Ger- 

 manos invaluit : et in patria nostra, post B o n- 

 n e t u m , II i n 1 6 p e n i u m aliosque , ita fuic 

 ufurpatum , ut optimorum oratorum S. hoc tern- 

 pore cxemplis et praeccptis commendeair (i) 

 meritoquc dici posfit vulgar e. (2} 



Ci) Qua in re , Angli inprimis praeeuntem habue- 

 runt D o d d r i d g i u m , cuius praecepca , Belgice 

 verfa , edim funt hoc titnlo : Lesfen over het zamenflcllen 

 van Predikatien , a. 17/0. Neque hauc repudiavit ratio* 

 ncra H o 1 1 e b c e k i u s , 1. 1, p. 54 , 55 , 79 ct 80, in 

 notis. 



(2) Si quis etiam ex hoc genere exempla quacdam 

 velit N confulere , adeat Orationes S. quarum Ipecitnina 

 buius quoque generis definition! adieceran}. Ac primuni 



D flu- 



